tag:blogger.com,1999:blog-18625785806917090502012-02-16T03:43:36.129-08:00Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.comBlogger141100tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-35436967585397413172009-11-19T14:49:00.000-08:002009-12-03T14:50:05.061-08:00<p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; color: rgb(192, 0, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">နယ္စပ္လမ္းက ဝမ္းတထြာ - ၅</span></span></strong></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><em><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; color: rgb(0, 112, 192); "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ</span></span></em></strong></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><em><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; color: rgb(0, 112, 192); "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ႏို၀င္ဘာ ၁၉၊ ၂၀၀၉</span></span></em></strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SwTuq1KOeCI/AAAAAAAAA7Q/Q4GGuH5tL38/s1600/DSC01324.jpg"></a></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SwTuq1KOeCI/AAAAAAAAA7Q/Q4GGuH5tL38/s1600/DSC01324.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SwTuq1KOeCI/AAAAAAAAA7Q/Q4GGuH5tL38/s320/DSC01324.jpg" alt="" border="0" /></span></a></p> <div align="justify"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">လြန္ခဲ့တဲ့(၁ဝ)ႏွစ္ေက်ာ္က ရြာႀကီးတရြာ အရြယ္ေလာက္သာရွိတဲ့ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္က မဲေဆာက္ၿမိဳ႔ေလးဟာ ယေန႔အခါမွာေတာ့ ကုန္တိုက္ႀကီးေတြ၊ အေရာင္းဆိုင္ႀကီးေတြ၊ စက္ရံုအလုပ္ရံုေတြ၊ ဟိုတယ္ေတြ၊ တည္းခိုခန္းေတြ၊ ကာရာအို ေကဆိုင္ေတြ၊ အႏွိပ္ခန္းေတြနဲ႔ စည္ကားတဲ့ ၿမိဳ႔တၿမိဳ႔ျဖစ္လာေနပါၿပီ။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></div> <!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-US</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val=""> <m:smallfrac val="off"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span><m:dispdef><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span><m:lmargin val="0"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span><m:rmargin val="0"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span><m:defjc val="centerGroup"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span><m:wrapindent val="1440"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span><m:intlim val="subSup"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span><m:narylim val="undOvr"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></m:narylim></m:intlim><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></m:wrapindent><!--[endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span><!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-margin-top-alt:auto; margin-right:0in; mso-margin-bottom-alt:auto; margin-left:0in; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; mso-margin-top-alt:auto; mso-margin-bottom-alt:auto;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:auto; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:auto; mso-para-margin-left:0in; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} </style> <![endif]--><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စီးပြားေရး တိုးတက္လာတာနဲ႔အမွ် မဲေဆာက္ၿမိဳ႔နဲ႔ မဲေဆာက္ၿမိဳ႔ပတ္ဝန္းက်င္ ၿမိဳ႔၊ ရြာေတြမွာ တိုက္တာ အေဆာက္အဦေတြ တေန႔တျခားမ်ားျပားလာသလို ေဆာက္လုပ္ေရးနဲ႔ လမ္းတံတားေဖာက္လုပ္ေရး အလုပ္ေတြလည္း မ်ားျပားလာ ပါတယ္။ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္က ေဆာက္လုပ္ေရးနဲ႔ လမ္းတံတား ေဖာက္လုပ္ေရးေတြမွာ အေျခခံက်တဲ့ ပန္းရံအလုပ္နဲ႔ တိုက္တာအေဆာက္အဦေတြကို ေဆးသုတ္တဲ့အလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ေနၾကသူေတြကေတာ့</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ျမန္မာႏိုင္ငံသား အလုပ္သမားေတြပါ။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီအလုပ္ကို ထိုင္းကန္ထရိုက္တာေတြရဲ႔ ရင္းႏွီးမႈ၊ ယံုၾကည္မႈအရ လျပတ္၊ ပုတ္ျပတ္လုပ္ကိုင္ ေနၾကသူေတြရွိ သလို၊ တေန႔ ဘတ္ ၅ဝ၊ ၆ဝနဲ႔ အုတ္သယ္၊ ေက်ာက္သယ္၊ မဆာလာသယ္၊ ေဆးသုတ္တဲ့ အလုပ္ေတြကို ေန႔စားလုပ္ကိုင္ ေနၾကသူ ေတြလည္းရွိပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မဲေဆာက္ၿမိဳ႔၊ မယ္ပရပ္ကြက္က အသက္(၁၄)ႏွစ္အရြယ္ ေမာင္သံေခ်ာင္းနဲ႔ ဖခင္ျဖစ္သူတို႔ဟာ ထိုင္းသူေဌးတဦး ဦးစီး လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ အိမ္ယာေဆာက္လုပ္ေရးအလုပ္အမွာ ေန႔စားလုပ္ကိုင္ ေနၾကသူေတြပါ။ အရင္က ဒီအလုပ္ကို သံေခ်ာင္းရဲ႔ ဖခင္တဦးတည္းသာ လုပ္ကိုင္ၿပီး သံေခ်ာင္းတို႔ မိသားစုဝင္(၇)ဦးကို ရွာေဖြ ေကြၽးေမြးခဲ့တာပါ။ အိမ္ခန္းဌားခေတြ ကုန္ေစ်း ႏႈန္းေတြ ျမင့္တက္လာေတာ့ သံေခ်ာင္း ေက်ာင္းကထြက္ၿပီး မဆလာသယ္တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ခဲ့ရပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ထိုင္းအလုပ္ရွင္က အသက္ငယ္ၿပီး မခိုမကပ္ ေပါ့ပါးသြက္လက္တဲ့ သံေခ်ာင္းကို သေဘာက်ေပမယ့္ အဆိုေတာ္ျဖစ္ ခ်င္တဲ့ သံေခ်ာင္းကေတာ့ မဆာလာသယ္တဲ့ အလုပ္ကို သေဘာမက်လွပါဘူး။</span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“က်ေနာ္က အဆိုေတာ္ပဲျဖစ္ခ်င္တာ။ ေနပူထဲ မွာ မဆလာပံုးႀကီးေတြသယ္ရတာ အရမ္းပင္ပမ္းတာပဲ၊ က်ေနာ္တို႔ေဆာက္တဲ့ တိုက္ႀကီးေတြသာ က်ေနာ္တို႔ ေနရမယ္ဆိုရင္ ေတာ့ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ”</span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">လို႔ ေနပူခံသနပ္ခါးေတြ အထူႀကီးလိမ္းထားတဲ့ သံေခ်ာင္းက ေျပာပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သံေခ်ာင္းရဲ႔ ဖခင္ဟာ</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မဲေဆာက္၊ ျမဝတီ၊ မဲပ၊ အုန္းဖန္နယ္၊ မယ္စရင္းနယ္တဝိုက္က အိမ္ယာေဆာက္လုပ္ေရးနဲ႔ လမ္းေဖာက္လုပ္ေရးအလုပ္ကို လုပ္ကိုင္လာခဲ့တာ ၁ဝ ႏွစ္နီးပါးရွိပါၿပီ။ လုပ္သက္ၾကာမႈ၊ ရိုးသားက်ုဳိးစားမႈေၾကာင့္</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ကန္ ထရိုက္တာတခ်ဳိ႔ရဲ႔ ရင္းႏွီးမႈ၊ ယံုၾကည္မႈကိုလည္း ရွိထားသူပါ။ ထိုင္းစကားလည္း အတန္အသင့္ တတ္တာမို႔ ကန္ထရိုက္တာ ေတြကဆင့္ အေဆာက္အဦးေတြ၊ အိမ္ယာေတြကို ေဆးသုတ္တဲ့အလုပ္ေတြကို ပုတ္ျပတ္လုပ္ေလ့ ရွိပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span> <span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SwTusBkM9qI/AAAAAAAAA7Y/5xjEz_z4QBk/s1600/js111003_16.jpg"></a></span></p><a href="http://3.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SwTusBkM9qI/AAAAAAAAA7Y/5xjEz_z4QBk/s1600/js111003_16.jpg"><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SwTusBkM9qI/AAAAAAAAA7Y/5xjEz_z4QBk/s320/js111003_16.jpg" alt="" border="0" /></span></div></a><p></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“ကန္ထရိုက္တာေကာင္းရင္ေတာ့ ပုတ္ျပတ္လုပ္ရတာက ေန႔စားလုပ္ရတာထက္ ပိုၿပီးကိုက္တယ္။ တေန႔ ဘတ္၅ဝ၊ ၆ဝ ေပးရင္ ဒီလုပ္ကို လုပ္ခ်င္ၾကခ်င္တဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ အေရးႀကီးတာက ကိုယ့္ကို ပုတ္ျပတ္၊ လျပတ္အပ္တဲ့ ကန္ထရိုက္တာေတြ ေကာင္းဖို႔၊ ေငြေခ်တာမွန္ဖို႔ပဲ”လို႔</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဦးမင္းစိန္က ေျပာပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အလုပ္ၿပီးေျမာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေငြမေခ်၊ အေတြ႔မခံပဲ</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">လိမ္ေျပးေလ့ရွိတဲ့ ကန္ထရိုက္တာေတြေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ၾက ရတဲ့ ပုတ္ျပတ္၊ လျပတ္အလုပ္သမားေတြရွိသလို အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႔ လုပ္အားေခါင္းပံုျဖတ္မႈနဲ႔ အႏိုင္က်င့္ဗိုလ္က် မႈတို႔ေၾကာင့္ လုပ္အားခမရပဲ၊ ရဲစခန္းေရာက္၊ ေဆးရံုေရာက္ရတဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“တခ်ဳိ႔ ကန္ထရိုက္တာေတြ၊ အလုပ္သမားေခါင္းေတြက အရမ္းညစ္ပတ္တာ။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အလုပ္ခိုင္းေတာ့ တေန႔ ဘတ္ ၅ဝ၊ ၆ဝပဲ ေပးရတဲ့ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာေတြကို တအားခိုင္းတယ္။ သူတို႔ထိုင္းေတြဆို တေန႔ ဘတ္ ၁ဝဝ၊ ၁၃ဝ ေပးၿပီး သိပ္မခိုင္းဘူး။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေငြေပးရမယ့္အခ်ိန္ၾကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြကို ညစ္ပတ္ခ်င္တယ္။ သူတို႔ပစၥည္းေတြ ေပ်ာက္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ေတြ ခိုးတယ္ဆိုၿပီး လူအုပ္နဲ႔ဝိုင္းရိုက္တာတို႔၊ ရဲကိုဖမ္းခိုင္းတာတို႔ လုပ္တယ္”လို႔</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ျမန္မာအလုပ္သမားေတြက ေျပာ ၾကပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီအျဖစ္ေတြကို ႀကံဳဖူးေတြ႔ဖူးလို႔ လုပ္ငန္းရွင္ေရြး၊ ကန္တရိုက္တာေရြးၿပီးလုပ္ၾကတဲ့ အလုပ္သမားေတြရွိသလို</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မနက္ စာမနက္၊ ညစာည ရွာစားေနၾကသူေတြကေတာ့ အလုပ္မေရြး၊ လူမေရြးေနေတာ့ပဲ ေနပူပူထဲမွာ အုတ္သယ္၊ ေက်ာက္သယ္၊ မဆလာသယ္၊ အိမ္ေဆးသုတ္တဲ့အလုပ္ေတြကို သီခ်င္းတေၾကာ္ေၾကာ္နဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး လုပ္ကိုင္ေနၾကပါတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အဲ့ဒီ အလုပ္သမားေတြထဲမွာ ကိုခ်စ္ေဆြတို႔ ညီအကို(၃)ဦးလည္း ပါပါတယ္။ ဒီအလုပ္က သူတို႔အေဖ အေမြေပးခဲ့တဲ့ အလုပ္ျဖစ္ၿပီး သူတို႔ လူလားေျမာက္ေအာင္လည္း ဒီအလုပ္နဲ႔ပဲ သူတို႔အေဖက သူတို႔ကို ရွာေကြၽးခဲ့တာလို႔ ကိုခ်စ္ေဆြက ေျပာပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“အေဖက သူ႔အလုပ္ကို သံေယာဇဥ္သိပ္ႀကီးတာ။ ဒီအလုပ္ကို ပင္ပမ္းတယ္လို႔ေျပာရင္ သေဘာမက်ဘူး။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီအလုပ္ က ကုသိုလ္လည္းရ ဝမ္းလည္းဝတဲ့ အလုပ္တဲ့။ မဲေဆာက္ၿမိဳ႔က ေဆးရံုႀကီးနဲ႔ တိုက္အိမ္ေတြကို အေဖတို႔ ေဆာက္ခဲ့တာကို လည္း ေျပာလို႔မဆံုးဘူး”လို႔ ကိုခ်စ္ေဆြက ေျပာပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ကိုခ်စ္ေဆြတို႔ ညီအကိုေတြကလည္း ျမဝတီ၊ မဲေဆာက္နဲ႔ မဲေဆာက္ပတ္ဝန္းက်င္တဝိုက္က ကုန္တိုက္ႀကီးေတြ၊ တိုက္ တာအေဆာက္အဦးေတြကို ေဆာက္လုပ္ရာမွာ ပါဝင္ခဲ့ၾကသူေတြပါ။ အခုလည္း မဲေဆာက္ေဝလရပ္ကြက္က လံုးခ်င္းအိမ္ ယာေဆာက္လုပ္ေရးအလုပ္ကို သူတို႔ ပုတ္ျပတ္ လုပ္ကိုင္ေနၾကပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီအလုပ္ကို ထိုင္းကန္ထရိုက္တာတဦးဆီက ပုတ္ ျပတ္ယူၿပီး ျမဝတီနဲ႔ မဲေဆာက္ကို သူတို႔ညီအကိုေတြ မနက္သြားညျပန္ လုပ္ကိုင္ေနၾကတာပါ။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“က်ေနာ္တို႔ အခုလုပ္ရတာက အေဖတို႔ေခတ္လိုမေကာင္းေတာ့ ကန္ထရိုက္တာေကာင္းေတြ၊ မလိမ္မေကာက္တဲ့ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ရပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရတာ အေမာပါပဲ ”လို႔ကိုခ်စ္ေဆြက ေျပာပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္မွာ ေဆာက္လုပ္ေရးအလုပ္ကို လုပ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားစြာဟာ ကန္ထရိုက္တာ ေကာင္းေတြ၊ စိတ္ေကာင္းရွိတဲ့ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔ဆံုဖို႔ဆုေတာင္းၾကတဲ့အျပင္ ထိုင္းဘုရင္ႀကီး သက္ ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစ။ ထိုင္းႏိုင္ငံသားေတြ ခ်မ္းသာပါေစ။ တိုက္တာအေဆာက္အဦးေတြ မ်ားမ်ားေဆာက္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ညစဥ္ညတိုင္း ဆုေတာင္းေနၾကပါတယ္။ </span></span></p></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-3543696758539741317?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-39868444614660447052009-11-14T14:47:00.000-08:002009-12-03T14:48:31.619-08:00<tr><td colspan="2" class="createdate" valign="top"></td> </tr> <tr> <td colspan="2" valign="top"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/Sv3pvfNIfAI/AAAAAAAAA5c/OUu_xku_31A/s1600-h/DSC00226.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/Sv3pvfNIfAI/AAAAAAAAA5c/OUu_xku_31A/s320/DSC00226.jpg" alt="" border="0" /></span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">နယ္စပ္လမ္းက ဝမ္းတထြာ ၄</span></span></strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><strong><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ</span></span></em></strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><strong><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ႏို၀င္ဘာ ၁၄၊ ၂၀၀၉</span></span></em></strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ျမဝတီ-မဲေဆာက္ ေသာင္းရင္းျမစ္ကမ္းတေလွ်ာက္မွာ ျမန္မာနဲ႔ထိုင္း အလြယ္တကူ ဝင္ထြက္သြားလာလို႔ရတဲ့ ဂိတ္ ေပါင္းမ်ားစြာရွိပါတယ္။ အဲဒီဂိတ္ေတြကေန (၂)ႏွစ္ႏိုင္ငံ ျပည္သူေတြ ခိုးဝင္ခိုးထြက္လုပ္ၾကသလို ႏွစ္ႏိုင္ငံကုန္ပစၥည္းေတြ ခိုးတင္ ခိုးခ်လုပ္ၾကတာမို႔ အဲဒီဂိတ္ေတြကို ေဒသခံျပည္သူေတြက ခိုးေပါက္ေတြ၊ ခိုးဂိတ္ေတြလို ေခၚၾကပါတယ္။</span></span></div> <span class="meta"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span><div class="post-body"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အဲဒီခိုးဂိတ္ေတြကို ႀကီးၾကပ္ေနၾကတာက လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြပါ။ ေသာင္းရင္းျမစ္ကမ္းတေလွ်ာက္မွာ ဘုရားကုန္း ဂိတ္၊ သစ္စက္ ဂိတ္၊ ဒီေကဘီေအ ဂိတ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဂိတ္၊ ေဝါေလ ဂိတ္၊ (၁၁) ဂိတ္၊ (၁၂) ဂိတ္၊ (၁၃) ဂိတ္ကေန အမွတ္စဥ္ လိုက္ ဂိတ္ေပါင္း ၂ဝ ေက်ာ္ရွိၿပီး အဲဒီဂိတ္ေတြကို ႀကီးၾကပ္ၿပီးအခြန္ေကာက္ေနၾကတဲ့ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိ ပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အစိုးရအခြန္ေရွာင္ခ်င္တဲ့ ထိုင္းကုန္သည္ေတြ၊ ျမန္မာကုန္သည္ေတြ။ တရားမဝင္တဲ့ ကုန္ပစၥည္းေတြ အထုတ္အသြင္း လုပ္ၾကသူေတြကေတာ့ သူတို႔ပစၥည္းေတြကို ခိုးဂိတ္ေတြကေန အတင္အခ် လုပ္ၾကပါတယ္။ ကုန္ပစၥည္းေတြကို အတင္အခ် လုပ္ေပးရသူေတြကေတာ့ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြပါ။ သူတို႔ကေတာ့ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြ၊ ဂိတ္မွဴးေတြ၊ ကုန္သည္ေတြကို ေနလို လလိုၾကည့္ၿပီး ဝမ္းေၾကာင္းေနၾကရတာပါ။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အေပၚယံၾကည့္ရင္ သူတို႔အလုပ္ဟာ ခြန္အားဗလကို အရင္းျပဳလုပ္ရတဲ့အလုပ္ပါ။ တကယ္တမ္းၾကေတာ့ ႏွစ္ႏိုင္ငံ နယ္စပ္မ်ဥ္းေပၚက လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ေတြရဲ႔ၾကားမွာ အသက္ကိုရင္းၿပီး သူတို႔ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ ေနရတာပါ။ သူတို႔ အလုပ္က အေနအထိုင္တတ္ဖို႔၊ ႏႈတ္လံုဖို႔၊ ဂိတ္မွဴးေတြ၊ ကုန္သည္ေတြရဲ႔ ယံုၾကည္မႈရွိဖို႔လိုအပ္တဲ့အျပင္ မ်က္စိနဲ႔ နားကိုလည္း ရွင္ရွင္ ထားဖို႔လိုပါတယ္။ လမ္းေၾကာင္းရွင္းတယ္။ မရွင္းဘူးတယ္ဆိုတဲ့ အသံကိုလည္း သူတို႔ အၿမဲနားစြင့္ရပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဂိတ္မွဴးေတြဆီက လမ္းေၾကာင္းရွင္းတယ္ဆိုတဲ့ အသံၾကားတာနဲ႔ ကုန္သည္ေတြရဲ႔ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ ကားႀကီးကားငယ္ အသြယ္သြယ္ေပၚက ကုန္ပစၥည္းေတြကို</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">တဖက္ကမ္းကိုကူးမယ့္ စက္ေလွေတြေပၚ အလွ်င္အျမန္အတင္အခ် သူတို႔ လုပ္ရပါ တယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္ကမ္းကေန သူတို႔အမ်ားဆံုး အတင္အခ်လုပ္ရတာက ကြၽန္း၊ ပ်ဥ္းကတိုး သစ္မာသားေတြနဲ႔လုပ္ထားတဲ့ စားပြဲ၊ ကုလားထိုင္၊ ဘီဒို၊ မွန္တင္ခံုနဲ႔ အိမ္အလွဆင္ပစၥည္းေတြပါ။ ငပိ၊ ငါးေျခာက္၊ ငရုပ္၊ ၾကက္သြန္၊ ကြမ္းသီးစတဲ့ စားကုန္ပစၥည္းေတြကိုလည္း ရာသီအလုိက္ သူတို႔ အတင္အခ် လုပ္ရပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/Sv3pwK419_I/AAAAAAAAA5k/4l5NyueKgB8/s1600-h/DSC00227.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/Sv3pwK419_I/AAAAAAAAA5k/4l5NyueKgB8/s320/DSC00227.jpg" alt="" border="0" /></span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">တခါတခါမွာ ရန္ကုန္နဲ႔ မႏၱေလးဘက္ကဆင္းလာတဲ့ ေရႊျခည္ထိုး၊ ေငြျခည္ထိုးနဲ႔ ယြန္းထည္ပစၥည္းေတြ၊ ဘုရာဆင္းတုေတာ္ေတြ၊ ေၾကးစည္၊ ေခါင္းေလာင္း၊ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔႔ ပန္းခ်ီကားအမ်ဳိးမ်ဳိးပါ။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ညဘက္ေတြမွာေတာ့ အမ်ဳိးအမည္မသိတဲ့ အထုပ္အပိုးေတြကို သူတို႔ ထမ္းပိုးတင္ခ်ရပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အခ်ိန္မေတာ္ အတင္အခ်လုပ္ရတဲ့ အထုတ္အပိုးေတြကိုေတာ့ စိတ္ၾကြေဆးထုတ္ေတြလို႔ သူတို႔က ထင္ေၾကးေပး ၾကပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ထိုင္းဘက္ကေန ျမန္မာဘက္ကို တင္ပို႔တဲ့ ကုန္ပစၥည္းေတြကေတာ့ အမ်ဳိးအမည္စံုပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဘိလပ္ေျမ၊ သြပ္၊ သံ၊ သံဇကာနဲ႔ အိမ္ေဆာက္ပစၥည္းေတြ၊ စားအုန္းဆီ၊ အခ်ဳိမႈန္႔၊ အခ်ဳိရည္ဗူးမ်ဳိးစံု၊ ေဆးဝါးမ်ဳိးစံုနဲ႔ အလွကုန္ပစၥည္းမ်ဳိးစံု။ ထီး၊ ဖိနပ္နဲ႔ အထည္အလိပ္အမ်ဳိးမ်ဳိး။ စာေရးကိရိယာနဲ႔ ကေလးကစားစရာပစၥည္းေတြပါ။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/Sv3pxVTgLxI/AAAAAAAAA5s/L3YplR157OI/s1600-h/IMG_0002.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/Sv3pxVTgLxI/AAAAAAAAA5s/L3YplR157OI/s320/IMG_0002.jpg" alt="" border="0" /></span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ထိုင္းဘက္ကမ္းကေန ျမန္မာဘက္ကမ္းကို ညအခ်ိန္မေတာ္ အၿမဲလိုလို ခိုးသြင္းေနတာကေတာ့ နံပါတ္ျပားျဖဳတ္ ထားတဲ့ ကားေဟာင္းေတြနဲ႔ ဆိုင္ကယ္ေတြျဖစ္္တယ္လို႔ အလုပ္သမားေတြက ေျပာပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔အလုပ္က အေျခအေန၊ အလုပ္ခ်ိန္အခါနဲ႔ လူပုဂိဳလ္ေတြေပၚမူတည္ၿပီး</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အေျပာင္းအလြဲရွိသလို သူတို႔ရဲ႔ လုပ္ အားခဝင္ေငြကလည္း ကုန္သည္ေတြ၊ သူတို႔ အတင္အခ်လုပ္ရတဲ့ ပစၥည္းေတြ တရားဝင္မႈ၊ မဝင္မႈေပၚ မူတည္ၿပီး အနည္း အမ်ားရွိပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“က်ေနာ္တို႔အလုပ္က ေန႔တိုင္း၊ ညတိုင္း ရွိတာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တေန႔ ဘယ္ေလာက္ဝင္သလဲဆိုတာ ေျပာဖို႔ ခက္တယ္။ ကုန္ရွိရင္ရွိသလို တေန႔ကို ဘတ္ ၁၅ဝ၊ ၂ဝဝ ရတဲ့ အခါရွိသလို တျပားမွမရတဲ့ ေန႔ေတြလည္းရွိတယ္။ ပင္ပန္းၿပီး ေငြရနည္းတဲ့ ေန႔ေတြရွိသလို သိပ္မပင္ပန္းပဲ ဘတ္ ၁ဝဝ၊ ၁ဝဝေက်ာ္ ရတဲ့ ေန႔ေတြလည္းရွိတယ္” </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">လို႔ အလုပ္သမားတဦးက ေျပာပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔အေျပာအရ ဒီအလုပ္ကို အိမ္ေထာင္ဦး ေယာက်္ားတဦး မေသာက္မစားပဲ ပံုမွန္လုပ္ရင္ ၄-၅ ဦးရွိတဲ့ မိသားစု တစု ဖူလံုပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">တခ်ိန္ထဲမွာပဲ ဒီအလုပ္ကို လုပ္ၾကတဲ့ အလုပ္သမားအမ်ားစုဟာ အေသာက္အစားနဲ႔ မကင္းၾကသလို မူးယစ္ေဆးဝါးနဲ႔လည္း မကင္းၾကတာမ်ားပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“ဒီအလုပ္က နင္လားငါလား တင္ရခ်ရရင္ အရမ္းပင္ပမ္းတာ။ ပင္ပမ္းေတာ့ အေသာက္အစားရွိတယ္။ တခ်ဳိ႔က စိတ္ၾကြေဆးေတြ သံုးၾကတယ္။ ေဆးသံုးလို႔ပိုၿပီး ထမ္းႏိုင္ပိုးႏိုင္တာရွိသလို ျမင္ရာေတြ႔ရာေတြ ေလွ်ာက္ေျပာလို႔ ႏႈတ္ပိတ္ခံ လုိက္ရတာေတြလည္းရွိတယ္။ လံုးပါးပါးၿပီး ဘဝဆံုးသြားသူေတြလည္း ရွိတယ္”</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">လို႔ အလုပ္သမားႀကီးတဦးက ေျပာပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတုိ႔ပတ္ဝန္းက်င္မွာ စိတ္ၾကြေဆးက အလြယ္တကူရႏိုင္သလို အသတ္ခံရတာေတြ၊</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေသတာေတြကလည္း သူ တို႔ရဲ႔ ေန႔စဥ္ဘဝေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးေနသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီအေျခအေနေတြေၾကာင့္ပဲ တခ်ဳိ႔က ေငြေလးနည္းနည္းပါးပါးစုမိရင္ ရြာကိုပဲျပန္ေတာ့မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားၾကသလို တခ်ဳိ႔ကေတာ့ လက္ဖ်ားေငြရြင္တာနဲ႔ ေသာက္လိုက္စားလိုက္ ေပ်ာ္လိုက္ပါး လိုက္နဲ႔ ဘဝခရီး ဆက္ေနၾကပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">( အာရ္အက္ဖ္ေအ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္က ထုတ္လႊင့္ေသာ ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ၏ ေရျခားေျမျခား ျမန္မာမ်ား ပင္တိုင္ေဆာင္းပါးကို ျပန္လည္ ကူးယူတင္ဆက္ျခင္းျဖစ္သည္။ အသံလႊင့္ေဆာင္းပါး မူပိုင္မွာ အာရ္အက္ဖ္ေအ ေရဒီယို ျဖစ္ပါသည္။ သရုပ္ေဖာ္ ဓာတ္ပုံမ်ားမွာ ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ ရိုက္ကူးထားေသာပုံမ်ားျဖစ္ျပီး ၎ခြင္ျ့ပဳခ်က္ျဖင့္ ဓာတ္ပုံမ်ားကို တင္ဆက္ပါသည္။)</span></span></em></div></div></td></tr><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-3986844461466044705?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-19222029936135719512009-11-09T13:57:00.001-08:002009-11-11T12:11:51.454-08:00<div style="TEXT-ALIGN: center" class="MsoNormal" align="center"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></strong></div><div style="TEXT-ALIGN: center" class="MsoNormal" align="center"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">နယ္စပ္လမ္းက ဝမ္းတထြာ - ၃</span></span></strong><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: center" class="MsoNormal" align="center"><strong><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></em></strong></div><div style="TEXT-ALIGN: center" class="MsoNormal" align="center"><strong><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ</span></span></em></strong><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: center" class="MsoNormal" align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></div><div style="TEXT-ALIGN: center" class="MsoNormal" align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" class="separator"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SvXXuqv62sI/AAAAAAAAA1s/QXPJhIpTs5g/s1600-h/DSCF6107.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><img border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SvXXuqv62sI/AAAAAAAAA1s/QXPJhIpTs5g/s320/DSCF6107.jpg" /></span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div align="center"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></em></div><span class="meta"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span><div class="post-body"><div align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႔ရဲ႔ေတာင္ဘက္မွာ အေရာင္အေသြးစံုတဲ့ ပန္းခင္းႀကီးေတြ၊ မ်က္ေစ့တဆံုး တေမွ်ာ္တေခၚျမင္ရတဲ့ ေျပာင္းဖူး၊ ေကာ္ဖီ၊ အာလူး၊ ငရုပ္၊ သခြားစတဲ့ စိုက္ခင္းႀကီးေတြ၊ စိုေျပစိမ္းလန္းတဲ့ လိေမၼာ္၊ သရက္၊ မာလာကာ ၿခံက်ယ္ႀကီးေတြရွိပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ထိုင္းလူမ်ဳိးေတြပိုင္ဆိုင္တဲ့ အဲဒီပန္းခင္းႀကီးေတြ၊ စိုက္ခင္းႀကီးေတြ၊ ၿခံက်ယ္ႀကီးေတြထဲမွာ ရာသီ အလိုက္ ထြန္ယက္၊ စိုက္ပ်ဳိး၊ ေရေလာင္းေပါင္းသင္၊ ေဆးျဖန္း၊ ေဆးပက္၊ ခူးဆြတ္၊ ထုတ္ပိုး၊ ေရာင္းခ်တဲ့ အလုပ္ ေတြကို မိုးလင္းကေန မိုးခ်ဳပ္ လုပ္ကိုင္ေနၾကသူေတြကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အလုပ္သမားေတြပါ။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" class="separator"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SvXXwz7m-MI/AAAAAAAAA18/G_52_SCdzyA/s1600-h/DSCF6314.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><img border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SvXXwz7m-MI/AAAAAAAAA18/G_52_SCdzyA/s320/DSCF6314.jpg" width="320" height="240" /></span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: center" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ မိသားစုတို႔ ေနထိုင္ရာ တဲအိမ္မ်ား</span></span></div><div style="TEXT-ALIGN: center" class="MsoNormal"></div><div style="TEXT-ALIGN: center" class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ေဒသခံအလုပ္သမားအဖြဲ႔ေတြရဲ႔ ခန္႔မွန္းခ်က္အရ စိုက္ခင္းေတြမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသား တေသာင္း ေက်ာ္ရွိၿပီး အမ်ားစုကေတာ့ မိသားစုအလိုက္ ေျပာင္းေရႊ႔ေနထိုင္ လုပ္ကိုင္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">မဲေဆာက္ၿမိဳ႔နဲ႔ ကီလို(၃ဝ)ေက်ာ္ကြာေဝးတဲ့ ေဟြႏို႔ကလယ္အရပ္မွာေတာ့ ျမန္မာအလုပ္သမား အိမ္ေထာင္ စု ၁ဝဝ နီးပါးရွိပါတယ္။ သူတို႔အားလံုး ၿခံရွင္ေတြ၊ စိုက္ခင္းရွင္ေတြ ေနရာခ်ေပးတဲ့ ေျမကြက္လပ္ေတြမွာ ဟိုတစု၊ ဒီတစုနဲ႔ တဲအိမ္ ေလးေတြ ထိုးၿပီးေနၾကပါတယ္။ ႏွင္းဆီၿခံတၿခံနဲ႔ မနီးမေဝး ေျမကြက္လပ္တခုမွာ တဲအိမ္ေလး(၆)လံုးစုရွိတဲ့ အစုကေတာ့ ကိုဝင္းေအာင္တို႔ အစုပါ။ ကိုဝင္းေအာင္တုိ႔အစုက ႏွင္းဆီၿခံ(၂)ၿခံမွာ အလုပ္လုပ္ပါ တယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: center" class="MsoNormal"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SvXXtQZ0pfI/AAAAAAAAA1k/2rs4NvhrNWc/s1600-h/DSC07192.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><img border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SvXXtQZ0pfI/AAAAAAAAA1k/2rs4NvhrNWc/s320/DSC07192.jpg" /></span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ႏွင္းဆီစိုက္ခင္း</span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"> </span></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="center"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">“က်ေနာ္ ဒီႏွင္းဆီၿခံမွာလုပ္တာ (၁ဝ)ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ။ ၾကာေတာ့ သူေဌးက က်ေနာ့္ကိုယံုၿပီး ႏွင္းဆီၿခံကို က်ေနာ္နဲ႔ လြဲ ထားတာ။ က်ေနာ္ကပဲ ၿခံနဲ႔အလုပ္သမားေတြကို ႀကီးၾကပ္ရတယ္။ အလုပ္သမားေတြက ကိုယ့္ လူမ်ဳိးအခ်င္းခ်င္းဆိုေတာ့ ျပႆနာမရွိဘူး။ ျပႆနာက ႏွင္းဆီၿခံကို ျဖန္းရတဲ့ ေဆးေတြကို ကိုင္တြယ္ေနရတဲ့ ျပႆနာပဲဲ</span></span><span style="font-family:PMingLiU;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">”</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">လို႔ ကိုဝင္းေအာင္က ေျပာပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ကိုဝင္းေအာင္ရဲ႔ မ်က္လံုး(၂)လံုးဟာ ပတၱျမားေက်ာက္လို နီရဲေနၿပီး၊ မ်က္ရည္ပူေတြယိုစီးကာ မခံခ်ိ မခံသာ ေအာင္ ႀကိမ္းစပ္ကိုက္ခဲေနပါတယ္။ ဒီေဝဒနာကို သူ ခံစားရတာ (၇)ႏွစ္နီးပါးရွိပါၿပီ။ ႏွင္းဆီပင္ေတြ ႀကီး ထြားဖို႔၊ ႏွင္းဆီပန္းေတြ ေဝေဝ ဆာဆာ ဖူးဖို႔ပြင့္ဖို႔အတြက္ ေဆးစပ္၊ ေဆးျဖန္းတဲ့အလုပ္ကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လုပ္ ခဲ့ရလို႔ ဒီေဝဒနာကို သူရခဲ့တာလို႔ ကိုဝင္းေအာင္က ေျပာပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"> </span></div><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">“ႏွင္းဆီကစိုက္ၿပီး သိပ္မၾကာဘူး အပင္သန္ေအာင္ ေဆးျဖန္းရတယ္။ ဖူးခ်ိန္၊ ပြင့္ခ်ိန္ဆိုရင္ တပတ္ကို(၁)ႀကိမ္။ တႀကိမ္ကို မနက္(၁)ခါ ည(၁)ခါျဖန္းရတယ္။ မိုးရြာတဲ့ေန႔ေတြဆို ေဆးကပယ္ေတာ့ တေန႔ကို(၃)ႀကိမ္ ေန႔တိုင္း ျဖန္းရတယ္။ ျဖန္္းဖို႔ေဆးကို အရင္ဆံုး အခ်ဳိးက်ေအာင္ စပ္ရတယ္။ ေဆးကလည္း အရမ္းျပင္းေတာ့ ၾကာေတာ့ မ်က္လံုးကိုထိတာေပါ့</span></span><span style="font-family:PMingLiU;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">”</span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"> </span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">လို႔ ကိုဝင္းေအာင္က ေျပာပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"> </span></div><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ႏွင္းဆီၿခံေတြကိုျဖန္းတဲ့ ဓာတုေဆးဟာ ကိုဝင္းေအာင္ကိုသာမက ႏွင္းဆီၿခံလုပ္သားေတြနဲ႔ သူတို႔ရဲ႔ မိသား စုေတြကိုပါ ဒုကၡေပးေနတာပါ။ ဒီဒုကၡကို သိေနေပမယ့္ ႏွင္းဆီၿခံက သူတို႔ မိသားစုေတြကို ထမင္းေၾကြးေနတာ ဆိုေတာ့ ႏွင္းဆီၿခံနဲ႔ ေဝးရာကိုလည္း သူတို႔ ေရွာင္ေျပးလို႔မရ ျဖစ္ေနပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"> </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /> </div></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ဦးမိုးၫိုတို႔အစုကလည္း ေဂၚဖီထုတ္ေတြႀကီးထြားဖို႔၊ ၾကက္သြန္ခင္းေတြ ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ ေဆးပက္ေဆးျဖန္း အလုပ္ကို လုပ္ၾကပါတယ္။ ဒီအလုပ္ကို (၃)ႏွစ္နီးပါးလုပ္ခဲ့တဲ့ ဦးမိုးၫိုတေယာက္လည္း လက္ဖဝါးႀကီးေတြ ေယာင္ယမ္းကိုက္ခဲ ၿပီး ညည အိပ္မရလို႔ ငုတ္ထုတ္ ထထိုင္ေနရပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" class="separator"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SvXXx3uZl6I/AAAAAAAAA2E/XUZcBFJj74E/s1600-h/DSCF6325.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><img border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SvXXx3uZl6I/AAAAAAAAA2E/XUZcBFJj74E/s320/DSCF6325.jpg" /></span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: center" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ဦးမိုးညိဳ၏ ေယာင္ယမ္းေနေသာ လက္မ်ား</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">“လက္ကကိုက္တာ ဘယ္လိုမွ မခံႏိုင္ဘူး။ အိပ္လို႔လည္း မရဘူး။ ညဘက္ေတြဆို ေအးေတာ့ပို ဆိုးတယ္။ ေရ ေႏြးပူနဲ႔ ထၿပီးစိပ္ရတယ္။ ေနသာသလိုရွိေပမယ့္ ကိုက္တာကေတာ့ မေပ်ာက္ဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့လက ျမန္မာျပည္ျပန္ ၿပီး ဆရာဝန္ေတြ၊ ဗိေႏၶာဆရာေတြနဲ႔ ကုၾကည့္ ေသးတယ္။ ႏြားတရွဥ္းနဲ႔ လယ္တခင္းသာ ကုန္သြားတယ္ မသက္သာဘူး</span></span><span style="font-family:PMingLiU;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">”</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">လို႔ ဦးမိုးၫိဳက ေျပာပါ တယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ထြန္ယက္စိုက္ပ်ဳိးၾကတဲ့ အလုပ္သမားေတြ ဓာတုေဆးေတြေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ၾကရသလို ရာသီအလိုက္ လိေမၼာ္ သီးခူး၊ ေျပာင္းဖူးခ်ဳိး၊ ငရုပ္သီးစြတ္၊ အာလူးေဖာ္တဲ့ အလုပ္ေတြကို လုပ္ေနၾကတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြ၊ လူငယ္ေတြ၊ ကေလးေတြမွာ လည္း စိုက္ခင္းရွင္ေတြ၊ ၿခံရွင္ေတြတိုက္ေၾကြးတဲ့ စိတ္ၾကြေဆးေတြေၾကာင့္ အခက္ ႀကံဳေနရတယ္လို႔ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ က ေျပာၾကပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ၿခံရွင္ေတြ၊ စိုက္ခင္းရွင္ေတြက သူတို႔အလုပ္ေတြ ေငြကုန္္ေၾကးက်နည္းနည္းနဲ႔ ရက္တိုတိုအတြင္းမွာ ၿပီး ေျမာက္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ စိတ္ၾကြေဆးကို အလုပ္သမားေတြကိုတိုက္တဲ့ ေသာက္ေရ၊ အခ်ဳိရည္ေတြထဲမွာ ထည့္ၿပီး တိုက္ၾကတာပါ။ အေတြ႔ အႀကံဳရွိတဲ့ အလုပ္သမားေတြက ဒီအႏၱရာယ္ကို သတိရွိရွိနဲ႔ ေရွာင္ရွားႏိုင္ၾကေပမယ့္ တခ်ဳိ႔ကေတာ့ အလုပ္ရွင္ လုပ္သမွ်ငံုခံ ေနရပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" class="separator"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SvXXvzIWDHI/AAAAAAAAA10/tITHrkKBvxU/s1600-h/DSCF6289.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><img border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SvXXvzIWDHI/AAAAAAAAA10/tITHrkKBvxU/s320/DSCF6289.jpg" /></span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: center" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">သီးႏွံခင္းမ်ား၊ ထုိစိုက္ခင္းမ်ားထဲမွာပင္ ျမန္မာလုပ္သားတို႔ ဥပေဒမဲ့သတ္ျဖတ္ျခင္း ခံၾကရသည္</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">“သူတို႔ ေျပာသလို မလုပ္ရင္၊ သူတို႔ကို အာခံတယ္လို႔ထင္ရင္ ၿခံရွင္ေတြ၊ စိုက္ခင္းပိုင္ရွင္ေတြက သူတို႔ လက္သပ္ေမြးထားတဲ့ လူဆိုးလူမိုက္ေတြ၊ လူယံုေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ကို ဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးေပးတာ။ တခ်ဳိ႔ အသတ္ ခံရတာေတြ ေတာင္ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ မေျပာရဲဘူး။ ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း မတိုင္ရဲဘူး</span></span><span style="font-family:PMingLiU;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">”</span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">လို႔ အလုပ္ သမားတဦးက ေျပာျပပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ၿမိဳ႔နဲ႔အလွမ္းေဝးတဲ့ စိုက္ခင္းေတြ၊ ၿခံေတြထဲမွာေနၾကတဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြဟာ အႏၱရာယ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ၾကားမွာ ဝမ္းေၾကာင္းေနၾကရတာပါ။ ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမလွတဲ့အခါမွာ အဲဒီစိုက္ခင္းႀကီးေတြ၊ ၿခံက်ယ္ႀကီး ေတြဟာ သူတို႔ကို ျမွဳပ္ႏွံပစ္မယ့္ ေနရာဆိုတာကိုလည္း သူတို႔ သိေနၾကပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="left"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ဒါေပမယ့္လည္း အဲဒီပန္းခင္းႀကီးေတြ၊ စိုက္ခင္းႀကီးေတြ၊ ၿခံက်ယ္ႀကီးေတြက သူတို႔ကို အလုပ္ေပး ထမင္း ေကြၽးထားတာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ႏွင္းဆီေတြ ဖူးဖို႔ပြင့္ဖို႔၊ အသီးအႏွံေတြအထြက္တိုးဖို႔အတြက္ သူတို႔အားလံုး စိုက္ခင္းေတြ၊ ၿခံက်ယ္ႀကီး ေတြထဲမွာ အလုပ္ေတြဆက္ၿပီး လုပ္ၾကရဦးမွာပါ။ </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: center" class="MsoNormal" align="center"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">( အာရ္အက္ဖ္ေအ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္က ထုတ္လႊင့္ေသာ ေရျခားေျမျခားကို ျပန္လည္တင္ဆက္ျခင္းျဖစ္သည္။ )</span></span></em><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:11;color:blue;"></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-1922202993613571951?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-14160009918778137522009-10-31T23:13:00.000-07:002009-10-31T23:14:20.174-07:00<tr><td colspan="2" class="createdate" valign="top"></td> </tr> <tr> <td colspan="2" valign="top"> <span class="meta"> </span> <div class="post-body"> <div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><a href="http://moemaka.net/images/stories/videos/BADA-10thLit-KMKZ.mov" onclick="window.open('http://moemaka.net/images/stories/videos/BADA-10thLit-KMKZ.mov','Khaing Mar Kyaw Zaw - 26th Sept 2009 - Talk','width=400,height=400');return false;"><img src="http://moemaka.net/images/stories/videos/BADA-10thLit-KMKZ.jpg" alt="" width="250" border="0" height="185" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: maroon; font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ - နယ္စပ္လမ္းက စာကဗ်ာ</span></strong><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><strong><span style="color: maroon; font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ဆန္ဖရန္ေဘးဧရိယာ BADA အဖြဲ႔၏ ၁၀ ၾကိမ္ေျမာက္ စာေပေဟာေျပာပြဲ ရုပ္သံမွတ္တမ္း - အပိုင္း ၁</span></strong><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><strong><em><span style="color: blue; font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">မိုးမခမီဒီယာက ရိုက္ကူးတင္ဆက္သည္</span></em></strong><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><strong><em><span style="color: blue; font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ေအာက္တိုဘာ ၃၁၊ ၂၀၀၉</span></em></strong></div></div></td></tr><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-1416000991877813752?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-90291564869301477422009-10-29T14:46:00.000-07:002009-12-03T14:47:15.376-08:00<div class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SupwGoo2XEI/AAAAAAAAAug/z8tTc1ouH1k/s1600-h/DSC06239.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SupwGoo2XEI/AAAAAAAAAug/z8tTc1ouH1k/s320/DSC06239.jpg" alt="" border="0" height="254" width="190" /></span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">နယ္စပ္လမ္းက ဝမ္းတထြာ ၂</span></span></strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><strong><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ</span></span></em></strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><strong><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေအာက္တိုဘာ ၂၉၊ ၂၀၀၉</span></span></em></strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္က ျမဝတီၿမိဳ႔ေလးကို နံနက္ေဝလီေဝလင္းအခ်ိန္တိုင္း လႈပ္ႏႈိးေနသူ ေတြကေတာ့ မဲေဆာက္ၿမိဳ႔ကို ေစ်းေရာင္းထြက္ၾကမယ့္ ေစ်းသည္ေတြပါ။</span></span></div> <span class="meta"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span><div class="post-body"><div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ေစ်းသည္တခ်ဳိ႔က မဲေဆာက္ၿမိဳ႔ကို ထိုင္း-ျမန္မာခ်စ္ၾကည္ေရးတံတားေပၚကေန ဝင္ေရာက္ၾကၿပီး တခ်ဳိ႔ေစ်းသည္ ေတြက ေသာင္းရင္းျမစ္ကမ္းတေလွ်ာက္က ခိုးေပါက္ေတြကေန ဝင္ေရာက္ၾကပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> မဲေဆာက္ၿမိဳ႔ကို ခိုးေပါက္တခုကေန ဝင္ေရာက္ေနၾကသူေတြကေတာ့ ျမဝတီၿမိဳ႔စြန္က လမ္းေလွ်ာက္ေစ်းသည္ေတြပါ။ တေန႔လုပ္မွာ တေန႔စားရတဲ့ သူတို႔ဟာ မဲေဆာက္ၿမိဳ႔စြန္က လယ္ကြင္းေတြရွိရာနဲ႔ အမိႈက္ပံုႀကီိးေတြရွိရာကို ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ေစ်းေရာင္းထြက္ၾကပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> မနက္ေစာေစာ ေစ်းေရာင္းထြက္ဖို႔အတြက္ ပစၥည္းေတြကို ညဦးထဲက သူတို႔ ထုပ္ပိုးျပင္ဆင္ထားၾကၿပီး မနက္လင္းတာနဲ႔ ခိုးေပါက္တခုဆီကို အေျပးအလႊားသြားၾကၿပီး မဲေဆာက္ကမ္းကို သူတို႔ ကူးၾကပါတယ္။ ကံမေကာင္းအေၾကာင္း မလွတဲ့ ေန႔ေတြဆိုရင္ ခိုးေပါက္ေတြမွာ ပိတ္ေစာင့္ေနတဲ့ နယ္ျခားေစာင့္အဖြဲ႔ေတြ၊ ထိုင္းရဲေတြရဲ႔ အရိုက္အႏွက္ကိုလည္း သူတို႔ ခံၾကရပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> “က်မတို႔က တံတား ျဖတ္ခမေပးႏိုင္လို႔ ခိုးေပါက္ေတြကေန ကူးၾကတာ။ ေစ်းေရာင္းလို႔ ျမတ္တာက တေန႔စာ တေန႔ စားဖို႔ပဲရတာ။ အသြားအျပန္ တံတားျဖတ္ခံေပးရရင္ က်မတို႔ ဘာနဲ႔သြားစားမလဲ။ ခိုးကူးလို႔ မိသြားေတာ့ေတာ့လည္း သူမ်ား လုပ္သမွ် ခံရတာပဲ</span></span><span style="font-family:PMingLiU;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">”</span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /> လို႔ ေစ်းသည္အမ်ဳိးတဦးက ေျပာပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> သူတို႔ကို ခိုးေပါက္ေတြကေနေစာင့္ၿပီး ေငြေတာင္းေနသူေတြလည္းရွိပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> “ခိုးေပါက္ေတြကေနေစာင့္ၿပီး စစ္ယူနီ ေဖာင္းႀကီးေတြနဲ႔ ေျပာင္ေျပာင္ႀကီးကို ေတာင္းတာ၊ မေပးလို႔လည္းမရဘူး။ ဗမာကတမ်ဳိး ထိုင္းကတမ်ဳိးနဲ႔ အမ်ဳိးမ်ဳိးႀကံဳရတယ္</span></span><span style="font-family:PMingLiU;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">”</span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> လို႔ ေစ်းသည္ အမ်ဳိးသမီးတဦးက ေျပာပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> လမ္းေလွ်ာက္ေစ်းသည္ေတြဟာ စစ္ယူနီေဖာင္းဝတ္ေတြ၊ နယ္ျခားေစာင့္ေတြ၊ ထိုင္းရဲေတြကို အမ်ဳိးမ်ဳိးေရွာင္ကြင္း ေက်ာ္လႊားရတဲ့အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြကိုျမင္တာနဲ႔ လူဆုိး၊ သူခိုးလို႔ထင္တတ္ၾကတဲ့ ထိုင္းလူမ်ဳိးေတြရဲ႔ အႏၱရာယ္ကို လည္း သူတို႔ သတိထားရပါတယ္။ </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> “မဲေဆာက္ကမ္းေရာက္လို႔ အရမ္းေစာေနရင္လည္း လယ္ကြင္းေတြထဲ က်ေနာ္တို႔ မသြားရဲေသးဘူး။ နီးရာ သစ္ပင္ ေတြ၊ ၿခံဳပုတ္ေတြနားမွာ ခိုေနရတယ္။ ထိုင္းလယ္သမားေတြက ေသနတ္ရွိတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို သူခိုးေတြ၊ လူဆိုးေတြထင္ၿပီး ပစ္မွာစိုးတယ္</span></span><span style="font-family:PMingLiU;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">”</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> လို႔ လူငယ္တဦးက ေျပာပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/Supwb8wz0yI/AAAAAAAAAuo/K5gWS4VBCiI/s1600-h/DSC06339.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/Supwb8wz0yI/AAAAAAAAAuo/K5gWS4VBCiI/s320/DSC06339.jpg" alt="" border="0" /></span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ကေလး၊ လူႀကီး၊ ေယာက်္ားမိန္းမ အသက္အရြယ္မ်ဳိးစံုပါတဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ေစ်းသည္ေတြဟာ အတားအဆီးအမ်ဳိးမ်ဳိး အႏၱရာယ္အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ျဖတ္သန္းေက်ာ္လြားၿပီး ဝမ္းေၾကာင္းေနၾကရတာပါ။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> သူတို႔ တႏိုင္တပိုင္ ထမ္းပိုးလာတဲ့ ေျမြေရခြံ အိတ္ ေတြ၊ ထန္းေခါက္ဖာေတြ၊ ယိုးဒယားဆြဲခ်င္းအေဟာင္းေတြထဲမွာ</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ေခါက္ျပန္ေပးနဲ႔ ယူလာတဲ့ ဆန္၊ ဆီ၊ ဆား။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ဖက္စိမ္းေလးေတြနဲ႔ထုတ္ထားတဲ့ ျမန္မာရိုးရာ မုန္႔မ်ဳိးစံု။ </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ထန္းညက္ခဲထုတ္၊ သၾကားထုတ္။ အခ်ဳိမႈန္႔။ ကြမ္းယာ၊ ေဆးလိပ္၊ အခ်ဥ္ထုတ္မ်ဳိးစံု။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> တိုင္းရင္းေဆးမ်ဳိးစံု။ ဘုရားရွစ္ခိုးအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ သီးခ်င္းစာအုပ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ပါပါတယ္။ </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ဒီပစၥည္းေတြကို ထမ္းပိုးၿပီး မဲေဆာက္ၿမိဳ႔စြန္က လယ္ကြင္းေတြမွာေနထိုင္ၾကတဲ့ ျမန္မာေတြရွိရာ။ အမိႈက္ပံုႀကီးေတြမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ ျမန္မာေတြရွိရာကို လယ္တခင္းၿပီးတခင္း၊ တဲတလံုးၿပီးတလံုး ေနာက္ဆံုး အမိႈက္ပံုႀကီးေတြမွာ ဂိတ္ဆံုးထားၿပီး သူတို႔ လွည့္လည္ေရာင္းၾကရတာပါ။ </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> “မိုးလင္းကေနမိုးခ်ဳပ္ ေျခတိုေအာင္ေရာင္းမွ တရက္ကို ဘတ္ ၅ဝ၊ ၆ဝ ရတာ။ ဟိုဘက္ကမ္း၊ ဒီဘက္ကမ္း ဟိုအဖြဲ႔ေပးရ။ ဒီအဖြဲ႔ေပးရတဲ့ေန႔ေတြဆို အေၾကြးေတာင္တင္ေသးတယ္။ ပစၥည္းေတြက ေခါက္ျပန္ေပး ယူေရာင္းရတာဆုိေတာ့ ေငြျပန္မေပးႏိုင္ရင္ ေနာက္ေန႔အတြက္ ပစၥည္းယူလုိ႔ မရေတာ့ဘူး</span></span><span style="font-family:PMingLiU;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">”</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> လို႔ ေစ်းသည္ အမ်ဳိးသားတဦးက ေျပာပါတယ္။ </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ဒီအေျခအေနေတြေၾကာင့္လည္း လမ္းေလွ်ာက္ေစ်းသည္ဘဝကေန လယ္ကြင္းေတြရွိရာ။ အမိႈက္ပုံႀကီးေတြရွိရာကို ေရာက္သြားၾကသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ တခ်ဳိ႔လမ္းေလွ်ာက္ေစ်းသည္ေတြကေတာ့ အသြားကုန္ အျပန္ကုန္ရေအာင္ အမိႈက္ ေကာက္သမားေတြ စုေဆာင္းထားတဲ့ ေကာ္ဗူး၊ ေကာ္ခြက္၊ ေၾကြပန္းကန္၊ေၾကြခြက္ေတြကို လက္သိပ္ထိုးဝယ္ယူၿပီး ျပန္္ေရာင္း ၾကပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/Supwg3rbZCI/AAAAAAAAAuw/inFgI5Mw9Ak/s1600-h/DSC06340.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/Supwg3rbZCI/AAAAAAAAAuw/inFgI5Mw9Ak/s320/DSC06340.jpg" alt="" border="0" /></span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> “ဒီပစၥည္းေတြကို အထပ္ထပ္ေဆးေၾကာၿပီး ျပန္ေရာင္းရင္ နည္းနည္းေတာ့ ကိုယ့္အတြက္က်န္တယ္။ အသြားကုန္ အျပန္ကုန္ရေအာင္ ဒီလိုပဲ ေရာင္းရဝယ္ရတာပဲ။ ဒီေလာက္လုပ္တာေတာင္မွ မိသားစုေတြ ထမင္းနပ္မမွန္ခ်င္ဘူး</span></span><span style="font-family:PMingLiU;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">”</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> လို႔ ေစ်း သည္တဦးက ေျပာပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> တေနကုန္္ ေျခတိုေအာင္ေစ်းေရာင္းရတဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ေစ်းသည္ေတြရဲ႔ ဝင္ေငြဟာ သူတို႔မိသားစုေတြ ေဝမွ်စား ေသာက္ၾကဖို႔ အတြြက္ျဖစ္သလို တခါတခါမွာ ထိုင္းရဲေတြ ေသာက္ဖို႔စားဖိုိ႔အတြက္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ မနက္ေစာေေစာ ေစ်းေရာင္းထြက္တဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ေစ်းသည္ေတြ မိုးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ အိမ္ေတြရွိရာ ျပန္ေရာက္လာတတ္သလို တခါတခါ မွာလည္း မဲေဆာက္ အခ်ဳပ္ခန္းေတြထဲ ေရာက္သြားၾကပါတယ္။</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ထိုင္းရဲေတြ ဘယ္လိုပဲပဲဖမ္းဖမ္း၊ အခ်ဳပ္ခန္းေတြထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲၾကာၾကာ ျမဝတီၿမိဳ႔က လမ္းေလွ်ာက္ေစ်းသည္ ေတြကေတာ့ နံနက္္မိုးေသာက္တာနဲ႔ မဲေဆာက္ၿမိဳ႔ကို ေစ်းေရာင္း ထြက္ၾကဦးမွာပါ။ </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/SupwGoo2XEI/AAAAAAAAAug/z8tTc1ouH1k/s1600-h/DSC06239.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">( အာရ္အက္ဖ္ေအ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္က ထုတ္လႊင့္ေသာ ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ၏ ေရျခားေျမျခား ျမန္မာမ်ား ပင္တိုင္ေဆာင္းပါးကို ျပန္လည္ ကူးယူတင္ဆက္ျခင္းျဖစ္သည္။ အသံလႊင့္ေဆာင္းပါး မူပိုင္မွာ အာရ္အက္ဖ္ေအ ေရဒီယို ျဖစ္ပါသည္။ သရုပ္ေဖာ္ ဓာတ္ပုံမ်ားမွာ ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ ရိုက္ကူးထားေသာပုံမ်ားျဖစ္ျပီး ၎ခြင္ျ့ပဳခ်က္ျဖင့္ ဓာတ္ပုံမ်ားကို တင္ဆက္ပါသည္။ ျမန္မာစာဖတ္သူတို႔ ဖတ္ရႈႏိုင္ေစရန္ အသံလႊင့္ေဆာင္းပါးကို စာျဖင့္ ျပန္လည္ကူးယူ တင္ဆက္ပါသည္။ )</span></span></em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-9029156486930147742?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-3444124618261075332009-10-16T14:47:00.000-07:002009-11-12T09:15:29.942-08:00<h3 class="post-title entry-title"><a href="http://moemaka.blogspot.com/2009/10/khaing-mar-kyaw-zaw-garbage-lives-at.html"></a></h3><div class="post-header-line-1"></div><div class="post-body entry-content"><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/StjpWipOUsI/AAAAAAAAAoM/n8ZgJC6sd4s/s1600-h/Pics-1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393317127242273474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/StjpWipOUsI/AAAAAAAAAoM/n8ZgJC6sd4s/s320/Pics-1.jpg" border="0" /></a></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: center" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;">နယ္စပ္လမ္းက ဝမ္းတထြာ ၁<?xml:namespace prefix = o /><o:p></o:p></span></b></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: center" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;">ခုိင္မာေက်ာ္ေဇာ<o:p></o:p></span></i></b></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: center" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;">ေအာက္တိုဘာ ၁၇၊ ၂၀၀၉<o:p></o:p></span></i></b></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႔ ဘတ္ေဆာင္ကြင္းအရပ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ကေလးလူႀကီး ၂ဝဝ ေက်ာ္ဟာ အမိႈက္ကြင္းႀကီးတခုရဲ႔ ပတ္ပတ္လည္မွာ တဲအိမ္ေလးေတြထိုးၿပီး အမႈိက္ပံုႀကီးေတြကို ထိုးဆြေမြေႏွာက္ၿပီး ဝမ္းေၾကာင္းေနၾကရ ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ျမန္္မာျပည္ ၿမိဳ႔ႀကီးၿမိဳ႔ငယ္ေတြကေန အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ အမိႈက္ကြင္းႀကီးရွိရာကို ေရာက္ရွိလာၾက တာပါ။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">တခ်ိန္ကေတာ့ သူတို႔ဟာ ရာဘာၿခံစိုက္ခင္းပိုင္ရွင္ေတြ၊ ေက်းရြာေတြမွာ အိုးပိုင္အိမ္ပိုင္ေတြနဲ႔ အတည္တက်ေန ထိုင္ၾကသူေတြ၊ လယ္ယာလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ဝမ္းေၾကာင္းၾကသူေတြ၊ စစ္အစိုးရ စစ္တပ္ေတြထဲမွာ စစ္မႈထမ္းခဲ့သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ အခုလို ဆိုးဝါးနိမ့္က်လွတဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးမွာေတာ့ ေနာက္ေၾကာင္းကန္႔လန္္႔ကာေတြကို နာနာပိတ္ၿပီး ဘဝဆိုးႀကီးထဲမွာ မ်က္လံုးစံုမွိတ္ၿပီး အသက္ဆက္ေနပံုရပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;"><span style="font-size:0;"></span>သူတို႔ေနတဲ့ အမိႈက္ကြင္းႀကီးနဲ႔ အမိႈက္ပံုႀကီးေတြရွိရာကို က်မ ၃ ႀကိမ္တိတိ ေရာက္ခဲ့ဖူးၿပီး သူတို႔နဲ႔ စကားေတြလည္း ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ အမိႈက္ပံုႀကီးေတြကေန ထိုးထြက္လာတဲ့ အနံဆိုးႀကီးေတြကို ေန႔ညမျပတ္ရူရိုက္ရင္း အမိႈက္သရိုက္ အညစ္အေၾကး ေပါင္းစံုၾကားက ဗူးခြံ၊ ပုလင္းခြံနဲ႔ ပလပ္စတစ္အိတ္စတာေတြကို သူ‹ထက္ငါ တိုးေဝွ႔လုယက္ၿပီး ရွာေဖြစားေသာက္ေန ရတဲ့ သူတို႔ဘဝက အလြန္တရာမွ ေၾကကြဲစရာေကာင္းလွပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">ဘတ္စံကြင္းအရပ္က အမႈိက္ပံုႀကီးေတြရွိရာကို မနက္ ၄ နာရီေက်ာ္ ၅ နာရီအခ်ိန္ေလာက္ သြားၾကည့္ရင္ အမႈိက္ ကြင္းႀကီးရဲ႔အလယ္မွာ ဘြတ္ဖိနပ္အရွည္ႀကီးေတြစီး ပီနန္အိတ္ႀကီးေတြလြယ္၊ ေပါက္ခြၽန္းလိုလို တံဇဥ္လိုလို တုတ္ေခ်ာင္း အရွည္ႀကီးေတြကိုကိုင္ၿပီး စီးတန္းေစာင့္ဆိုင္းေနတဲ့ ကေလး၊ လူႀကီိး၊ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ အသက္အရြယ္စံုတဲ့ လူတန္းရွည္ႀကီး (၂)တန္းကို ျမင္ၾကေတြ႔ၾကရမွာပါ။ သူတို႔ဟာ အမိႈက္ကားႀကီးေတြ သယ္ေဆာင္လာမယ့္ ဗူးခြံ၊ ပုလင္းခြံ၊ ပလပ္စတစ္အိတ္ မ်ဳိးစံု၊ အသီးအႏွံ၊ အစားအေသာက္၊ အသံုးအေဆာင္ေတြရဖို႔အတြက္ စီတန္းေစာင့္ဆိုင္း ေနၾကတာပါ။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">ကားႀကီးတစီးစာ အကြာအေဝးရွိတဲ့ လူတန္းရွည္ႀကီးထဲကို အမိႈက္ကားႀကီးေတြဝင္ေရာက္ အမိႈက္ေတြကို သြန္ထုတ္ ေလာင္းခ်ပစ္လိုက္တဲ့အခါမွာ သူ႔ထက္ငါ တိုးေဝွ႔လုယက္ၾကတဲ့အသံေတြ၊ အမိႈက္ေတြကို ထိုးဆြေမြေႏွာက္ၾကတဲ့ အသံေတြ၊ အျပန္အလွန္ျငင္းခုန္ၾကတဲ့သံေတြနဲ႔ အမိႈက္ကြင္းႀကီးတခုလံုး ပြက္ပြက္ညံေနပါတယ္။ </span><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/StjpOvku2OI/AAAAAAAAAn8/yhPbqItLZaA/s1600-h/Pics-6.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393316993274140898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/StjpOvku2OI/AAAAAAAAAn8/yhPbqItLZaA/s320/Pics-6.jpg" border="0" /></a></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">အမိႈက္ကားႀကီးေတြက မနက္၊ ေန႔လည္၊ ညေန တေန႔ကို (၃) ႀကိမ္လာပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူတို႔အားလံုး စီတန္း ေနရာယူၿပီးမွ သူတို႔အလိုရွိတာကို ရွာေဖြယူရပါတယ္။ က်န္အခ်ိန္ေတြမွာေတာ့ အမိႈက္ကြင္းတခုလံုးကို သူတို႔ စိတ္ႀကိဳက္ ရွာေဖြ ေမြေႏွာက္ခြင့္ရွိပါတယ္။ ရလာတဲ့ ပစၥည္းေတြကိုေတာ့ အဝယ္ဒိုင္တခုမွာပဲ သူတို႔ ေရာင္းရပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">သူတို႔အတြက္ ဒီစည္းကမ္းခ်က္ေတြကို ထုတ္ခဲ့သူက အမိႈက္ကြင္းႀကီးကို ေလလံယူထားတဲ့ ထိုင္းအမ်ဳိးသားတဦးပါ။ သူက သူတို႔ရဲ႔ အဝယ္ဒိုင္ပိုင္ရွင္လည္းျဖစ္ သူတို႔အားလံုးရဲ႔ အမႈအခင္းေတြကို ဒိုင္ခံေျဖရွင္းေပးသူလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">“စည္းကမ္းမလိုက္နာတာတို႔ ရတဲ့ပစၥည္းကို သူ႔ရဲ႔အဝယ္ဒိုင္မွာမေရာင္းပဲ တျခားမွာသြားေရာင္းတာတို႔လုပ္ရင္ သူက က်ေနာ္တုိ႔ကို အမႈိက္ေကာက္ခြင့္ မေပးဘူး။ ေနခြင့္လည္း မေပးဘူး” လို႔ လူငယ္တဦးက ေျပာပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">ဘတ္ေငြ ၂ဝ၊ ၃ဝ ရဖို႔ မိုးလင္းကေန မိုးခ်ဳပ္ထိ အမိႈက္ကြင္းႀကီးထဲမွာ သူတို႔ တေနကုန္ရတာပါ။ ဒီေငြဟာ သူတုိ႔မိသားစုေတြအတြက္ ဆန္ဖိုး၊ ဆီဖိုးပဲကာမိတယ္လို႔ သူတို႔က ေျပာၾကပါတယ္။ က်န္တာေတြကို<span style="font-size:0;"> </span>အမိႈက္ပံုႀကီးထဲမွာပဲ သူ တို႔ ရွာေဖြစားေသာက္ရတယ္လို႔ အမ်ဳိးသမီးတဦးက ေျပာျပပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">“သူမ်ားက မေကာင္းလို႔ ပစ္လိုက္ေပမယ့္ က်မတို႔ အတြက္ေတာ့ အမ်ားႀကီိး အသံုးဝင္ပါတယ္။ အမိႈက္ပံုကရတဲ့ အသားငါး၊ အသီးအႏွံေတြကို ေရနဲ႔ေဆးၿပီး အဆင္ေျပသလို ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ၾကတယ္”လို႔ သူက ဆက္ေျပာျပပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">ေစ်းရပ္ကြက္ကလာတဲ့ အမိႈက္ကားႀကီးေတြဆီက အသားငါး၊ ငါးေျခာက္ငါးျခမ္း၊ အသီးအရြက္၊ ငရုပ္၊ ၾကက္သြန္၊ ပဲစတာေတြကို သူတို႔ရတတ္ပါတယ္။ သရက္သီး၊ ဖရဲသီး၊ လိမ္ေမာ္သီး၊ မာလာကာသီး၊ ဒူးရင္းသီး၊ လိုက္ခ်ီးသီးစတဲ့ ရာသီေပၚ အသီးအႏွံေတြ စားရဖို႔အတြက္လည္း ေစ်းရပ္ကြက္ကလာတဲ့ အမိႈက္ကားႀကီးေတြကို သူတို႔ေမွ်ာ္တတ္ပါတယ္။</span><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/StjpPJfSXtI/AAAAAAAAAoE/5wR73Jr5ebk/s1600-h/Pics-10.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393317000230624978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 213px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/StjpPJfSXtI/AAAAAAAAAoE/5wR73Jr5ebk/s320/Pics-10.jpg" border="0" /></a></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">အမိႈက္ပံုႀကီိးကိုမွီၿပီး၊ အမႈိက္ကားႀကီးေတြကိုေမွ်ာ္ၿပီး စားေသာက္ေနရတဲ့ဘဝကို သူတို႔တဦးတေယာက္မွ သေဘာ မက်ၾကပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီဘဝထဲကရုန္းထြက္ဖို႔လည္း သူတို႔မွာ လမ္းမျမင္ကမ္းမျမင္ျဖစ္ေနပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">“ျမန္မာျပည္မွာ ဘယ္လို မွ လုပ္စား ကိုင္စားလို႔မရေတာ့လို႔ ဒီႏိုင္ငံကိုေရာက္လာတာ။ ၿမိဳ႔ထဲမွာလည္း ရဲေတြကအၿမဲဖမ္းေတာ့ အၿမဲတမ္းလိုလို ဟိုဘက္ကမ္းကို ျပန္ပို႔ခံေနရတာ။ မိသားစုနဲ႔ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ဖို႔က အဆင္မေျပဘူး။ ဒီမွာေနရတာက နည္းနည္းေတာ့ ေတာ္တာေပါ့”လို႔ အမ်ဳိးသားႀကီးတဦိးက ေျပာျပပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">အမိႈက္ကြင္းႀကီးပတ္ပတ္လည္မွာ ေနၾကတဲ့ သူတို႔ကိုလည္း ထိုင္းရဲေတြက ခ်မ္းသာေပးတာမဟုတ္ပါဘူး။ ၿမိဳ႔ထဲနဲ႔ ၿမိဳ႔ျပင္ အဖမ္းအဆီးစိပ္တာနဲ႔ က်ဲတာပဲ ကြာတာပါ။ ထိုင္းရဲေတြ သူတို႔ကိုဖမ္းၿပီး သူတို႔ေျပာတဲ့ ဟိုဘက္ကမ္းဆိုတဲ့ ျမဝတီ ဘက္ကမ္းကို ဘယ္ေလာက္ပဲျပန္ပို႔ျပန္ပို႔ သူတို႔ကေတာ့ မဲေဆာက္ၿမိဳ႔စြန္က အမႈိက္ပံုႀကီးရွိရာကို မျဖစ္ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔ မေရာက္ ေရာက္ေအာင္ ျပန္လာၾကပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;"><span style="font-size:0;"></span>“ဟိုဘက္ကမ္းမွာဆိုရင္ စားရာမဲ့ေသာက္ရာမဲ့နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ သူေတာင္းစားေတြျဖစ္သြားမွာ။ အဲဒီဘဝေတာ့ က်ေနာ္ တို႔ မေရာက္ခ်င္ဘူး။ အမိႈက္ပံုက ညစ္ပတ္တယ္။ အ့နံ႔ဆိုးတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ့္လက္ကိုယ့္ေျခနဲ႔ ကိုယ္ရွာတာကို ကိုယ္စားေနတာ။ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္သူ႔ဆီမွာမွ လက္ဝါးျဖန္႔ခံ စားေနတာမဟုတ္ဘူး။ ဘယ္သူ႔ဆီကမွာမွလည္း မတရားလုယူ စားေသာက္ေနတာမဟုတ္ဘူး”လို႔ အမ်ဳိးသားႀကီးတဦးက နာနာက်ည္းက်ည္းနဲ႔ သူ႔ရင္ဘတ္ထဲက စကားလံုးေတြကို အန္ ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">ဒီစကားကို ျမန္မာျပည္ႀကီး ေခတ္မွီတိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေနၿပီလို႔ မ်က္လံုးစံုမွိတ္ ေၾကြးေၾကာ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ႀကီးေတြ။ က်မတို႔ တိုင္းျပည္ရဲ႔ သယံဇာတေတြကို လက္ဝါးႀကီးအုပ္ခ်ယ္လွယ္ေနတဲ့ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ၊ က်မတို႔ျပည္ သူေတြကို မတရားဗိုလ္က် အႏိုင္က်င့္ေစာ္ကားၿပီး စည္းစိမ္ယစ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြကို သိေစၾကားေစခ်င္ လိုက္တာ။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">ျမန္မာျပည္ႀကီး ဆင္းရဲျခင္း ေခ်ာက္ႀကီးထဲကို ထိုးက်ေနၿပီ။ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြ ဆင္းရဲတြင္းဘယ္ေလာက္ထိ နက္ေနၿပီဆိုတာကို ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ သိမ်ားမွ သိပါေလစ။<span style="font-size:0;"> </span><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-INDENT: 0.5in; TEXT-ALIGN: center" align="center"><span style="font-size:100%;"><i><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;">( အာရ္အက္ဖ္ေအက ထုတ္လႊင့္ၿပီးျဖစ္တဲ့ ေရျခားေျမျခားျမန္မာမ်ားကို ျပန္လည္ ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္သည္။) </span></i></span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-344412461826107533?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-30553252714222991902009-10-08T16:14:00.000-07:002009-10-08T16:17:04.717-07:00<h3 class="post-title entry-title"><a href="http://moemaka.blogspot.com/2009/10/khaing-mar-kyaw-zaw-blood-sisters.html"></a> </h3> <div class="post-header-line-1"></div> <div class="post-body entry-content"> <p><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/Ss5yRCx0gLI/AAAAAAAAAfY/hzTYbOn2Bxc/s1600-h/Friedman_Sisters24x20.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 261px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_t2ujAaNeufY/Ss5yRCx0gLI/AAAAAAAAAfY/hzTYbOn2Bxc/s320/Friedman_Sisters24x20.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390371441138237618" border="0" /></a></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စကားေျပာေသာ ေသြး</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b><i><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b><i><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေအာက္တိုဘာ ၉၊ ၂၀၀၉</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီလဟာ က်မရဲ႔ ေမြးလမို႔လားေတာ့မသိ ဒီလထဲမွာ ေမာင္ႏွမေတြကို က်မ သတိရေနမိတယ္။ ထူးထူးျခားျခား သတိရမိတာကေတာ့ အမကိုပါ။ အခုလည္း အမကို သတိတရ ရွိတာနဲ႔ ဒီစာေလးကို က်မ ေရးျဖစ္ပါတယ္။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အမနဲ႔က်မအေၾကာင္းကို စာလံုးေတြနဲ႔ေရးခ်မယ္ဆိုေတာ့ က်မ ဘယ္က ဘယ္လို စရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ပံုျပင္ေတြ၊ ဇာတ္ေၾကာင္းေတြေျပာသလိုမ်ဳိး ငယ္ငယ္တုန္းကေလလို႔ ဇာတ္လမ္းစဖို႔ကလည္း ခက္ခက္ပါပဲ။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အမနဲ႔က်မက တအူတံုထဲ ဆင္းခဲ့ၾကတာမွန္ေပမယ့္ အတူတူေနထိုင္ ႀကီးျပင္းခဲ့ၾကတာ မဟုတ္ေလေတာ့ အမနဲ႔ က်မရဲ႔ ဇာတ္လမ္းကို ဘယ္ကဘယ္လို စရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနရတာပါ။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မမွတ္မိတာက စေျပာရရင္ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းေတြထဲကလို ေတာရြာေလးတရြာကေန ေက်ာင္းလာတက္တဲ့ ေတာသူ ေကာင္မေလးတေယာက္ကို ၿမိဳ႔က အိမ္ရွင္သူေဌးသမီးက အေပၚစီးကေန ဆရာလုပ္ဆက္ဆံခဲ့တာေတြက စၿပီး ေျပာရမလိုပါပဲ။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">တကယ္လည္း အမကို က်မ မလိမ္မိုးမလိမၼာနဲ႔ အဲဒီလို ျပဳမူဆက္ဆံ ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ မလိမ္မိုး မလိမၼာလို႔ေျပာလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္တယ္လို႔ေတာ့ က်မအေပၚ ေကာက္ခ်က္ခ် မေစာလိုက္ပါနဲ႔။ အဲဒီအခ်ိန္က အမကို က်မရဲ႔ အမပါလို႔ ဘယ္သူမွ က်မကို ေျပာျပခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မိဘေတြဆံုးပါးသြားလို႔ တေကာင္ၾကြက္ျဖစ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးတေယာက္ကို အဖိုးအဖြားေတြက သနားလို႔ ေမြးစားထားသလိုလို။ အဖိုးအဖြားေတြနဲ႔ ေက်းဇူးမကင္းတဲ့သူေတြရဲ႔ ကေလးတဦး လိုလို။ က်မနဲ႔ ေသြးအမ်ားႀကီးေဝးတဲ့ ဝမ္းကြဲေမာင္ႏွမလိုလိုနဲ႔။ ဘယ္သူကမွ အမနဲ႔ က်မကို ညီိအမရင္းေတြပါလို႔ တိတိက်က် ေျပာျပခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ၿမိဳ႔ျပေတြမွာ ေနခဲ့ရၿပီး အားနည္းခ်က္တခုေၾကာင့္ အဖိုိးအဖြား၊ မိဘမ်ားရဲ႔ အလိုလိုက္ခံဘဝကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရခဲ့တဲ့ က်မဟာ အမကိုသာမက မိဘဖိုးဖြားမ်ားနဲ႔ ဦးေလး၊ အေဒၚမ်ား၊ ေမာင္ႏွမ်ားနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေနရာတကာမွာ ဆရာလုပ္တတ္ၿပီး မဟုတ္မခံစြာစြာတာတာ လုပ္တတ္တဲ့အက်င့္ေၾကာင့္ ရိုးရိုးအအ ေတာကတက္လာတဲ့အမကို အေပၚစီးကေန ဆက္ဆံခဲ့မိတာပါ။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီအေၾကာင္းေတြေျပာရရင္ က်မ ဝမ္းလည္းနည္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်မငယ္ဘဝ အႏိုင္က်င့္ဗိုလ္က်တတ္တဲ့ အက်င့္ဆိုးအတြက္လည္း ေနာင္တမ်ားစြာ ရမိပါတယ္။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အမနဲ႔ က်မ စၿပီးဆံုခဲ့တာက က်မ အဖိုးအဖြားေတြရဲ႔ အိမ္မွာပါ။ အမက က်မ အဖိုးအဖြားအိမ္မွာေနၿပီး ေက်ာင္းလာတက္တာပါ။ အမက က်မရဲ႔ ေမာင္ႏွမအရင္းအျခာေတြထဲမွာ အႀကီးဆံုး သမီးပါ။ က်မ အပါး(အေဖ)ေတာ္လွန္ေရးသမားႀကီးရဲ႔ အခ်စ္ဆံုးသမီးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အႀကီးဆံုးသမီး၊ အခ်စ္ဆံုးသမီးဆိုေတာ့ အမက သူ႔မိသားစုေတြထဲမွာေတာ့ ဗိုလ္ပါပဲ။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မနဲ႔ေတြ႔ေတာ့ အမဟာ က်မ ဗိုလ္က်သမွ်ခံ က်မေျပာခိုင္းသမွ် လုပ္ေပးရတဲ့ က်မ ခိုင္းဖတ္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မကို ေမြးစားခဲ့တဲ့ က်မအေဖက စစ္မႈထမ္းတဦိးပါ။ အေဖ တာဝန္က်တဲ့ ၿမိဳ႔ကေန ေတာမွာရွိတဲ့ က်မတို႔ အဖိုးအဖြားေတြရွိရာကို က်မတို႔ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း အလည္လာေလ့ရွိပါတယ္။ အေဖအေမေတြ မလာရင္ေတာင္မွ အဖိုးရဲ႔ အသည္းစြဲျဖစ္တဲ့ က်မကို တႏွစ္တေခါက္ ျပန္ပို႔ေပးဖို႔ အဖိုးက က်မအမကို စာေရးမွာတတ္ပါတယ္။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္တခုမွာ က်မတို႔ရြာကို အလည္ျပန္ေတာ့ အမနဲ႔က်မ စၿပီးဆံုရပါတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေက်ာင္းႀကီးပိတ္ေပမယ့္ အမက မိဘေတြရွိတဲ့ ေတာလွန္္ေရးနယ္ေျမကို ျပန္လမ္းမသာသူ မို႔ ျပန္ခြင့္မရဘဲ က်မနဲ႔ ဆံုခဲ့ရတာပါ။ အမဟာ က်မထက္ (၈) ႏွစ္ေက်ာ္ႀကီးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမနဲ႔က်မ ပညာအရည္အခ်င္းအရတြက္ရင္ (၁)တန္း ပဲကြာပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က က်မက (၃)တန္း၊ အမက(၄)တန္းပါ။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မထက္ အသက္မ်ားႀကီးကြာၿပီး အတန္းသိပ္မကြာတဲ့ အမကို က်မက အထင္ေသးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အမရဲ႔ဝတ္စားဆင္ယင္မႈ၊ အေျပာအဆို အေနအထိုင္ ထံုထံုအအ ျဖစ္မႈေတြကို က်မ အထင္ေသးပါတယ္။ က်မ အမကို ပိုၿပီး အထင္ေသးတာကေတာ့ က်မေက်ာင္းက သင္တဲ့စာေတြ ရြတ္ျပဆိုျပရင္ အမက မ်က္လံုးႀကီးေတြ ကလယ္ကလယ္နဲ႔ က်မကို ေၾကာင္ၿပီး ၾကည့္ေနတာကိုပါပဲ။ သခ်ၤာဆိုရင္လည္း အမက က်မထက္ညံ့ပါတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အဲဒီအခ်ိန္က အမကို က်မ ႏွိမ္ခ် ေျပာတတ္တဲ့ စကားေတြကို က်မ အမွတ္ရေနပါေသးတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“ ဒီအရြယ္ႀကီးနဲ႔ အတန္းက(၄)တန္းပဲရွိေသးတယ္”</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“(၄) တန္းလည္း ေျပာေသးတယ္။ (၃) တန္းစာေမးေတာ့လည္း တလံုးမွမရဘူး”</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“သခ်ၤာကလည္း ညံ့လိုက္တာ ျခာတူးကို လန္ေနတာပဲ”။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာမွ က်မအဖိုးအဖြားေတြေျပာျပလို႔ အမေၾကာင္းကို က်မသိရပါတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> “နင့္အမက ေတာထဲမွာပဲ (၁) တန္း အထိပဲ ေက်ာင္းေနရတာ”</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“သူတို႔ေက်ာင္းေတြကလည္း တႏွစ္တေက်ာင္း ေျပာင္းေနရတာ စာေကာင္းေကာင္း သင္ရတာမဟုတ္ဘူး”</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“သူ႔အေဖက သူ႔သမီးကို စာတတ္္ေစခ်င္လြန္းလို႔ အဖြားတို႔ဆီပို႔လိုက္တာ”</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“သူ႔အရြယ္ကလည္းႀကီး အသက္ကလည္းႀကီးေတာ့ အရြယ္နဲ႔အတန္းမလိုက္မွာစိုးလို႔ တြဲဖက္ေက်ာင္းက ဆရာေလးနဲ႔တိုင္ပင္ျပီး သူ႔ခင္မ်ာ (၄) တန္းစာ သင္ေနရတာ။ ညည္းတို႔ေက်ာင္းက စာေတြ သူဘယ္ရပါ့မလဲ”တဲ့။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မ ေတာ္ေတာ္ေလးကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ (၃)လလံုးမွာ အမဟာ က်မ အႏိုင္က်င့္သမွ်၊ က်မ ဗိုလ္က်သမွ်ကို ခံခဲ့ပါတယ္။ က်မ ေျပာသမွ်၊ လုပ္သမွ်ကို အမေခါင္းငံု႔ခံခဲ့တာကလည္း က်မဟာ သူ႔ရဲ႔ညီမေလးတေယာက္ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကို အမက သိထားလို႔လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အမနဲ႔ က်မဟာ အထက္ေအာက္ ညီမေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ အမနဲ႔ က်မၾကားမွာ အကိုတေယာက္ ရွိပါေသးတယ္။ သူတို႔ကေတာ့ အမိုး အပါး (အေဖ အေမ) ေတြေျပာျပလို႔ က်မအေၾကာင္းကို ေကာင္းေကာင္းသိေနပံုရပါတယ္။ သူတုိ႔မွာ ညီမတေယာက္ရွိတယ္။ အဲဒီညီမက ၿမိဳ႔မွာေက်ာင္းသြားေနတယ္ေပါ့။ ၿမိဳ႔မွာေက်ာင္းေနတဲ့ ညီမက သူ႔အမကို ဘယ္လို ဗိုလ္က်တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ အဲ့ဒီအမက သူတို႔ကို ျပန္ေျပာျပ မျပေတာ့ က်မ အတိအက်မသိပါဘူး။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အမအေပၚ က်မ အႏိုင္က်င့္ ဗိုလ္က်တာေတြကိုေတာ့ က်မ အဖြားက တစက္မွ သေဘာမက်ပါဘူး။ သူ႔ေျမးကို က်မက ႏွိပ္စက္တယ္ဆိုၿပီး အဖိုးနဲ႔အဖြား စကားေတြမ်ားၾကပါတယ္။ က်မတို႔အေၾကာင္းကိုလည္း အဖြားက ဖြင့္ေျပာမယ္ တကဲကဲလုပ္ေတာ့ က်မအဖိုးက သူ႔ငွက္ႀကီိးေတာင္ဓားကို ထဆြဲပါေတာ့တယ္။ က်မဟာ ေမြးစားသမီးတေယာက္ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို က်မ အဖိုးအပါအဝင္ က်မမိဘေတြက ဘယ္သူ႔ကိုမွ မသိေစခ်င္ပါဘူး။ ဒီအေမ၊ ဒီေဖ၊ ဒီအဖိုးအဖြားဆိုတဲ့အသိနဲ႔ ေပ်ာ္ရြင္ေၾကနပ္ေနတဲ့ ကေလးတဦးရဲ႔ ေပ်ာ္ရြင္မႈကို ဘယ္အေၾကာင္းတရားနဲ႔မွ ေပ်ာက္ပ်က္ မသြားေစခ်င္ၾကပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အဖြားကပဲ သူ႔ေဒါသ သူသတ္ၿပီး အေလ်ာ့ေပးခဲ့ရတယ္လို႔ က်မ ျပန္ၿပီးသိခဲ့ရပါတယ္။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မတို႔အဖိုးအဖြားၿခံမွာ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆိုရင္ ေျမးျမစ္ေတြ စံုၾကပါတယ္။ အားလံုးထဲမွာ ၿမိဳ႔ကလာတဲ့ က်မကေတာ့ ဗိုလ္ပါပဲ။ က်မတို႔အဖိုးအဖြားၿခံက အေတာ့္ကိုက်ယ္ပါတယ္။ စားပင္သီးပင္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္စံုပါတယ္။ အုန္း၊ ငွက္ေပ်ာ၊ သရက္၊ မာလာကာေတြကို က်မတို႔ေတြ မုန္းေအာင္ကိုစားရပါတယ္။ က်မတို႔ကေလးေတြ တက္ထိုင္ၿပီိး စိတ္ႀကိဳက္ခူးစားလို႔ရတဲ့ အူနီသီး မာလကာပင္ႀကီးေတြလည္းရွိပါတယ္။ က်မ တြန္းခ်လို႔ အမ မာလာကာပင္ႀကီးေပၚက ျပဳတ္က်ၿပီး ဒူးကြဲဖူးပါတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စာသင္တမ္းကစားတဲ့အခါ က်မက ဆရာမ၊ အမက တပည့္။ စာလို႔မရလို႔ ဝါးျခမ္းျပားနဲ႔ တျဖန္းျဖန္းရိုက္သူက က်မ၊ အရိုိက္ခံရသူက အမပါ။ ေစ်းေရာင္းတမ္းကစားရင္ က်မက ခ်ိန္ခြင္တလံုးနဲ႔ အခ်ိန္ျပည့္ေစ်းေရာင္းေနသူျဖစ္ၿပီး အမက အသီးအရြက္ေတြ ရွာေပးရသူပါ။ စိန္ေျပးတမ္းကစားဖို႔ က်ားဗိုလ္ဆြဲလို ဘယ္သူပဲႏိုင္ႏိုင္ က်မက ေျပးသူ အၿမဲျဖစ္ၿပီး အခ်ိန္ျပည့္လိုက္ရသူက အမပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေျပးလႊားကစားၾကတဲ့အခါမွာ က်မဖိနပ္ကို ကိုင္ေပးရသူက အမပါ။ အမအေပၚမွာ စိတ္နဲ႔မေတြ႔ရင္ မေတြ႔သလို ေခါင္းေခါက္တာတို႔၊ ဆြဲစိတ္တာတို႔ က်မလုပ္တတ္သလို အမအက်ီ ၤ၊ စကတ္ေတြကို ဘရိတ္ဓားနဲ႔လွီးတာကိုလည္း က်မ လုပ္တတ္ပါေသးတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အမကေတာ့ က်မ ဘာပဲေျပာေျပာ၊ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ေခါင္းငံုခံရွာပါတယ္။ အသားနာလို႔ မခံႏိုင္တဲ့အခါမ်ဳိးမွာ အမ ႀကိတ္ၿပီးငိုပါတယ္။ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ (၃)လမွာ က်မ ဒဏ္ကို အမေတာ္ေတာ္ ခံလိုက္ရပါတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေနာက္ေတာ့ အမနဲ႔က်မ အၾကာႀကီး ကြဲသြားခဲ့ပါတယ္။ အမနဲ႔ က်မ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ျပန္မဆံုခဲ့ဘူး။ တႏွစ္တေခါက္ ေႏြေက်ာင္းပိတ္လို႔ အဖိုးအဖြားေတြဆီကို ျပန္တဲ့အခ်ိန္မွာ အမကို က်မ သတိရတတ္ပါတယ္။ အမအေၾကာင္းက်မ ေမးရင္ “သူ႔မိဘေတြဆီ ျပန္သြားၿပီ”လို႔ပဲ အဖိုးအဖြားေတြက က်မကို အေျဖေပးတတ္ပါတယ္။ က်မ (၉) တန္းႏွစ္ေရာက္ေတာ့ အမနဲ႔က်မ တခါထပ္ၿပီး ဆံုရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အမ အိမ္ေထာင္က်ေနပါၿပီ။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အရြယ္ႀကီးၿပီး စာမလိုက္ႏိုင္ေတာ့ အမက ရွက္တယ္ဆိုၿပီး မိဘေတြဆီျပန္ဖို႔ပူဆာလို႔ ေတာထဲကို အမျပန္ေရာက္သြားပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္မွာပဲ အပါး(အေဖ)ရဲ႔ တပ္ခြဲက ေဆးတပ္သားတေယာက္နဲ႔ အမ ခိုးရာလိုက္ေျပးပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က အမအသက္ (၁၇) ႏွစ္လို႔ သိရပါတယ္။ အမက အပါးရဲ႔ အခ်စ္ဆံုးသမီးပါ။ ဒီအတြက္ အပါး ေဒါသူပုန္ထခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သူ႔သမီးငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ေလးကို ခိုးေျပးရပါ့မလားဆိုၿပီး သူ႔ရဲ႔ေဘာ္ကို ေသနတ္ေဖာက္၊ ၿခိမ္းေျခာက္တာေတြလုပ္ေတာ့ အမနဲ႔ သူ႔ခင္ပြန္းတို႔ ေတာ္လွန္္ေရးနယ္ေျမထဲက ထြက္ေျပးလာၾကၿပီး သူ႔ခင္ပြန္းရဲ႔ ဇာတိရြာမွာ ဇာတ္ျမဳပ္ေနခဲ့ပါတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အမခင္ပြန္း မိဘေတြက ဥယ်ာဥ္ၿခံေတြစိုက္ပါတယ္။ ဆင္ေတြလည္းရွိေတာ့ အမခင္ပြန္းက ဆင္ဦိးစီးအလုပ္ကို လုပ္ပါတယ္။ အမတို႔ေနတဲ့ရြာက မြန္ျပည္နယ္ က်ဳိက္ထိုၿမိဳ႔နယ္ထဲက ေတာင္ေျခရြာေလးပါ။ သူတို႔ ေတာင္ေျခရြာေလးကေနၾကည့္ရင္ က်ုဳိက္ထီိးရိုးဘုရားႀကီးကို ထင္းထင္းလင္းလင္း ျမင္ရပါတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အမက အပါးရဲ႔အခ်စ္ဆံုးသမီးျဖစ္သလို က်မအဖြားရဲ႔ အသည္းေက်ာ္လည္းျဖစ္တာမို႔ က်မအဖြားက အမ ဘယ္ေရာက္ေရာက္ အမသတင္းကို အၿမဲစံုစမ္းေထာက္လွမ္းပါတယ္။ အမေနတဲ့ေနရာ ဘယ္ေလာက္ေဝးေဝး မေရာက္ေရာက္ေအာင္လည္း သြားတတ္ပါတယ္။ အမေနတဲ့ ေတာင္ေျခရြာေလးကို အဖြားသြားေတာ့ က်မအဖြားရဲ႔ အေဖာ္အျဖစ္နဲ႔ လိုက္ရပါတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မ အဖိုးနဲ႔ မိဘမ်ားကေတာ့ သိပ္သေဘာမက်လွပါဘူး။ အမတို႔မွာ ဆင္ရွိတာကို အဖြားေျပာျပလို႔ သိထားတဲ့ က်မကေတာ့ ဆင္စီးခ်င္လို႔ အဖြားေနာက္ကို လုိက္ဖို႔ စိတ္အားထက္သန္ခဲ့တာပါ။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အဲဒီအခ်ိန္မွာ အမနဲ႔ က်မ ဆက္ႏြယ္မႈကို က်မ သိခဲ့ရတာက အမနဲ႔ က်မ ေမာင္ႏွမ(၂)ဝမ္းကြဲေတာ္တယ္ဆိုတာပါပဲ။ ဒီဇာတ္လမ္းကို အေမခင္းခဲ့တယ္ဆိုတာ က်မေနာက္မွ သိရပါတယ္။ အမနဲ႔ က်မ ေမာင္ႏွမအရင္းအျခာပါလို႔ အေမက က်မကို မသိေစခ်င္ပါဘူး။ ေသြးက စကားေျပာလာမယ္ဆိုတာကိုလည္း အေမ နားလည္လက္ခံထားပံု ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း မနီးမေဝးေသြးအျဖစ္နဲ႔ အေမဇာတ္လမ္း ဆင္ခဲ့တာပါပဲ။ အေမနဲ႔ အမၾကားမွာ ဘယ္လို သစၥာဆိုထားတယ္ မသိပါဘူး။ အမက က်မကို သူ႔ညီမေလးျဖစ္တာကို သိေနခဲ့ေပမယ့္ က်မဟာ သူ႔ညီမျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားကို အမတခါမွ မဟခဲ့သလို။ တခါမွလည္း အရိပ္အေရာင္ မျပခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အမ က်မရဲ႔ အႏြံအတာေတာ့ အမ်ားႀကီးခံခဲ့ပါတယ္။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေတာင္ေျခရြာေလးမွာ အမနဲ႔က်မ ျပန္ဆံုၾကေတာ့ အမအေပၚ အႏိုင္က်င့္ဗိုလ္က်ခဲ့တဲ့ က်မက အားတံု႔အားနာနဲ႔ အမမ်က္ႏွာ လွမ္းၾကည့္ပါတယ္။ အမကေတာ့ သူ႔ထံုးစံအတိုင္း မတုန္မလႈပ္ ေအးတိေအးစက္နဲ႔။ ဒါေပမယ့္ က်မႀကိဳက္တတ္တဲ့ ဟင္းေတြကို အိုးႀကီးခြက္ႀကီးေတြနဲ႔ အခ်ိန္ျပည့္ခ်က္ပါတယ္။ ထမင္းလက္ဆံု စားၾကေတာ့လည္း စကားတလံုးမွ မေျပာပဲ က်မ ပန္းကန္ထဲကို ဟင္းတံုးေတြ အျပည့္ခပ္ထည့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အမတို႔ေနတဲ့ ေတာင္ေျခရြာကေလးကေန ဆင္စီးၿပီး က်ဳိက္ထီးရိုးဘုရား ဖူးခဲ့ရတာကိုေတာ့ က်မ အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္လည္း အမကို က်မ ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အခ်ိန္တန္လို႔ အိမ္ျပန္ၾကမယ္ဆိုေတာ့ အဖြားက အမကို တတြတ္တြတ္နဲ႔ မွာပါတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မကေတာ့ ဆင္ႀကီးစီးၿပီး က်ဳိက္ထီးရိုိးဘုရားဖူးခဲ့ရတဲ့အေတြ႔အႀကံဳကို အဖုိးနဲ႔ မိဘမ်ားကို ျပန္ေျပာျပဖိုိ႔ပဲ ေဇာကပ္ေနခဲ့ပါတယ္။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မ (၁ဝ)တန္းေအာင္တဲ့ႏွစ္မွာေတာ့ က်မ အပါး (အေဖ) ဆံုးပါတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အမိုး(အေမ)နဲ႔ က်မေမာင္ႏွမေတြလည္း အမတို႔ေနတဲ့ ေတာင္ေျခရြာေလးကို ေရာက္လာၾကပါတယ္။ အဲဒီကာလေတြကေတာ့ က်မဘဝမွန္ကို က်မ သိခဲ့ရ။ က်မႏွလံုးသားေတြ ေၾကကြဲရ။ က်မစိတ္ေတြ ရႈပ္ေထြးရ။ အမတို႔နဲ႔ က်မ နီးလိုက္ေဝးလိုက္ ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ကာလေတြပါပဲ။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အမကို အမတေယာက္လို႔ သိခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္္မွာ က်မ ေနာင္တမ်က္ရည္ က်မိပါတယ္။ အမကေတာ့ ေလာကဓံတရားကို နားလည္ထားပံုရပါတယ္။ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မ ေတာခိုမယ့္လို႔ ဆံုးျဖတ္ေတာ့ အမကို အရင္ဆံုး ဖြင့္ေျပာျဖစ္တယ္။ အမက က်မဆႏၵကို အားလည္းမေပးသလို ကန္႔လည္း မကန္႔ကြက္ခဲ့ဘူး။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“လူဆိုတာ ကိုယ့္ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ ကိိုယ္”တဲ့။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“ကိုယ္မွန္တယ္ထင္ရင္ ကိုယ္လုပ္”တဲ့။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ၿပီးေတာ့ အမက က်မကို စကားတခြန္းေျပာတယ္။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“တို႔တေတြ ဘယ္လိုပဲ ကြဲခဲ့ကြာခဲ့၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေဝးခဲ့နီးခဲ့၊ ဘယ္အရပ္ဘယ္ေဒသကိုပဲ ေရာက္ခဲ့ေရာက္ခဲ့ ေသြးကေတာ့ စကားေျပာမွာပဲ”တဲ့။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီေန႔လည္း ေသြးက စကားေျပာတယ္ ထင္ပါရဲ႔။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီေန႔တေန႔လံုး အမကို က်မ ထူးထူးျခားျခား သတိရေနမိတယ္။ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေအာက္တိုဘာ ၆ရက္၊ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္။ ။</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><i><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><o:p><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></o:p></span></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> (သရုပ္ေဖာ္ - အင္တာနက္။ </span><a href="http://www.linrollermenard.com/images/Friedman/Friedman_Sisters24x20.jpg"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">http://www.linrollermenard.com/images/Friedman/Friedman_Sisters24x20.jpg</span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> )</span></span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-3055325271422299190?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-40126680632702210682009-09-27T00:29:00.000-07:002009-09-27T00:31:55.607-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/Sr8Uz8SckMI/AAAAAAAAM-k/I3hyP2E6JVQ/s1600-h/KIC+July+2009-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 180px; height: 248px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/Sr8Uz8SckMI/AAAAAAAAM-k/I3hyP2E6JVQ/s320/KIC+July+2009-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386046561947783362" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-4012668063270221068?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-7439571584857657382009-07-08T19:20:00.001-07:002009-11-12T07:57:29.581-08:00<p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: center" align="center"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">စစ္သားႀကီးကို ေၾကာက္လို႔ပါ</span></span></strong></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: center" align="center"><strong><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ</span></span></em></strong></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: center" align="center"><strong><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ဇြန္ ၁၈၊ ၂၀၀၉</span></span></em></strong></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">အဖြားရယ္</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">နင္ဘယ္သြားသြား ခ်န္မထားနဲ႔</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">နင္ဘယ္ေျပးေျပး ငါလိုက္ေျပးမယ္</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">နင္ငတ္ေသလည္း ငါလုိက္ေသမယ္ </span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">စစ္သားႀကီးကို ငါေၾကာက္တယ္။</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span> </p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">အဖြားရယ္</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ငါတို႔ အိမ္မွာ ေနခ်င္ပါတယ္</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ဒါေပမယ့္လည္း </span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">မေနရဲဘူး။ </span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">စစ္သားႀကီးကို ငါေၾကာက္တယ္။ </span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span> </p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ငါတို႔ ပညာသင္ခ်င္ပါတယ္</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ဒါေပမယ့္လည္း </span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ငါတို႔ေက်ာင္းကို မသြားရဲဘူး။ </span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">စစ္သားႀကီးကို ငါေၾကာက္တယ္။ </span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span> </p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ငါတို႔ေတာင္ယာ မေဝးပါဘူး။</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ဒါေပမယ့္လည္း </span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">မသြားရဲဘူး။</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">စစ္သားႀကီးကို ငါေၾကာက္တယ္။ </span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span> </p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ငါတို႔ ႏြားကို </span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">သူဆြဲသြားတာ ငါျမင္ပါတယ္။ </span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ဒါေပမယ့္လည္း </span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">မေျပာရဲဘူး</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">စစ္သားႀကီးကို ငါေၾကာက္တယ္။ </span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span> </p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ငါ့မိဘကို သူႏွိပ္စက္တာ ငါျမင္ပါတယ္။ </span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ဒါေပမယ့္လည္း </span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">မေအာ္ရဲဘူး</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">စစ္သားႀကီးကို ငါေၾကာက္တယ္။ </span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span> </p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ငါ့မိဘကို သူတို႔ သတ္တာ ငါျမင္ပါတယ္</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ဒါေပမယ့္လည္း </span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">မငိုရဲဘူး</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">စစ္သားႀကီးကို ငါေၾကာက္တယ္။ </span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span> </p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ဟိုမွာ ဟိုမွာ</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">စစ္သားႀကီးေတြ </span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ေသနတ္ေတြနဲ႔</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ငါတို႔ရွိရာ လာေနၾကၿပီ</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ငါ့ကို ခ်စ္ရင္ ဖက္ထားေပးပါ</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">စစ္သားႀကီးကို ေၾကာက္လုိ႔ပါ</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">စစ္သားႀကီးကို ေၾကာက္လုိ႔ပါ</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">စစ္သားႀကီးကို ေၾကာက္လုိ႔ပါ။</span><span style="font-size:+0;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">။</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">(ဇြန္္လ ၁၅ရက္၊ ၂ဝဝ၉)</span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-743957158485765738?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-12915707041776905972009-05-18T14:40:00.001-07:002009-10-08T16:17:45.081-07:00<p><a href="http://1.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/Sg-1eEwTE5I/AAAAAAAAI0s/Ica45EqW3ys/s1600-h/hl-dassk.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336683611734348690" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/Sg-1eEwTE5I/AAAAAAAAI0s/Ica45EqW3ys/s400/hl-dassk.gif" alt="" border="0" width="204" height="268" /></a></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေလးအိမ္တန္းက ေဒၚေလးစာ</span></span></strong></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ</span></span></em></strong></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေမ ၁၇၊ ၂၀၀၉</span></span></em></strong></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> စိတ္ဆင္းရဲလိုက္မ်ား</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေျပာေတာင္ မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္’</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘ေအာင္ဆန္းစုၾကည္’ကို</span></span></em></p> <em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘အင္းစိန္ေထာင္’ကို ပို႔လိုက္ၿပီတဲ့။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></em><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"></span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ရပ္ထဲ ရြာထဲလည္း</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီအေၾကာင္းပဲ ေျပာေနၾကတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အိမ္ထဲမွာတင္ ႀကိတ္ႀကိတ္နဲ႔</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေျပာေနၾကတာ မဟုတ္ဘူး။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">လယ္ထဲဆင္းလည္း ဒီအေၾကာင္း</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေရခပ္ဆင္းလည္း ဒီအေၾကာင္း</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ငါးရွာထြက္လည္း ဒီအေၾကာင္း</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဟင္းရြက္ခူးလည္း ဒီအေၾကာင္း</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ရြာဦးဘုန္းေက်ာင္းထဲလည္း ဒီအေၾကာင္း</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ၿမိဳ႔တက္ ေစ်းဝယ္ထြက္ေတာ့လည္း အေၾကာင္း</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">၅ ႏွစ္အရြယ္ က်ဳပ္ေျမးေလးေတာင္</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘ေအာင္ဆန္းစုၾကည္’ အေၾကာင္းကို</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စိတ္ဝင္တစား ေမးတယ္ ဆိုေတာ့ </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔ ေက်ာင္းထဲလည္း</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီအေၾကာင္းပဲ ေျပာေနၾကလို႔ ေနမွာေပါ့။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္ကို ေျမးက ေမးတယ္။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“လူေတြခ်စ္တဲ့ ေဒၚစုကို သူတို႔က ဘာျဖစ္လို႔ အင္းစိန္ေထာင္ကို ပို႔တာလဲ”တဲ့။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘ေအာင္ဆန္္းစုၾကည္’ကို</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔ ေၾကာက္လို႔ လို႔ …</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္ မဆိုင္းမတြပဲ ေျဖလိုက္တယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္ေျမးကေတာ့</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မ်က္လံုးေလး ကလယ္ကလယ္နဲ႔</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">နားမလည္ရွာဘူး။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဟုတ္တယ္</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔ ‘ေအာင္ဆန္္းစုၾကည္’ကို ေၾကာက္တယ္။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘မင္းကိုႏိုင္’ကို ေၾကာက္တယ္။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘အရွင္ဂမၼီရ’ကို ေၾကာက္တယ္။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘ခြန္ထြန္းဦး’ကို ေၾကာက္တယ္။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘ဇာဂနာ’ကို ေၾကာက္တယ္။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘သံဃာေတာ္ေတြ’ကို ေၾကာက္တယ္။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘ေက်ာင္းသားေတြ’ကို ေၾကာက္တယ္။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အိုး … လူ႔အခြင့္ သိသူမွန္္သမွ်ကို</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔ ေၾကာက္ေနၾကတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စစ္သည္ေတာ္ ၄ သိန္းေက်ာ္ ၿခံရံထားတဲ့</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သံုးေတာင္ဝတ္ မိန္းမသားနဲ႔</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ၿပီး စကားမေျပာရဲတာဟာ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေၾကာက္ေနလို႔ပဲေပါ့။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေတြ႔ပါ၊ ဆံုပါ၊ စကားေျပာပါလို႔</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ကမၻာ့ကုလသမဂၢႀကီးက တိုက္တြန္းေနတာၾကာၿပီပဲ။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ႏိုဘယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္တို႔ရဲ႔ ‘ေအာင္ဆန္းစုၾကည္’ကလည္း</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မတို႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြး ၾကရေအာင္လို႔</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေတာင္းဆိုေနတာလည္း အခါခါပဲေလ။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီေန႔ထက္ထိ မေျပာေသးတာ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြရဲ႔ ျပႆာနာပဲေပါ့။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီအေၾကာင္းေတြ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္ သိေနလို႔ အံ့အားေတာ့ မသင့္ၾကပါနဲ႔။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္တို႔ရြာမွာ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘ဘီဘီစီ၊ ဗီြအိုေအ၊ ဒီဗီြဘီနဲ႔ အာအက္ဖ္ေအ’</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“နားမေထာင္ရ” ဆိုတဲ့ အမိန္႔ေတြ ထုတ္လိုက္တည္းက</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အဲဒီဌာနေတြက ထုတ္လြင့္တဲ့ သတင္းေတြမွန္သမွ်</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေန႔ည မျပတ္ က်ဳပ္နားေထာင္တယ္။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ၿပီးေတာ့ က်ဳပ္</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ရြာထဲလိုက္ ေဖာက္သည္ခ်တယ္။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒါ က်ဳပ္ ရဲ႔အခြင့္အေရးပဲေလ။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔က</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္တို႔ရဲ႔ မ်က္ေစ့၊ ပါးစပ္တင္မက</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">နားေတြကိုပါ အက်ဥ္းခ် ထားခ်င္ေသးတာ။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဘယ္ရမလဲ အခု က်ဳပ္</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီမိုကေရစီဆိုတာကို သိလာရၿပီ။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတာကို သိလာၿပီ။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္ကို လယ္သူမႀကီးဆိုၿပီး</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အထင္ေတာ့ မေသးၾကနဲ႔</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">နာဂစ္ ျဖစ္လို႔</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္တို႔ ျပည္သူေတြ ဘဝပ်က္ခဲ့ၾကေပမယ့္</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ စီးပြားတက္သြားတာကို က်ဳပ္သိတယ္။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">တရုတ္၊ ကုလားနဲ႔ ယိုးဒယား</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္တို႔ႏိုင္ငံက သယံဇာေတြကို</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းၿပီး ခိုးစားေနတာ က်ဳပ္သိတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ကမၻာ့အရပ္ရပ္လူေတြ က်ဳပ္တို႔ဘဝကို ကိုယ္ခ်င္းစာသူလည္းရွိ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ႏွာေစးသူေတြလည္း ရွိတယ္ဆိုတာ က်ဳပ္သိတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အခုလည္းပဲ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အေမရိကန္က ယက္ေတာ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေရကူးၿပီး ‘ေအာင္ဆန္းစုၾကည္’အိမ္ထဲ ခိုးဝင္မႈနဲ႔</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အင္းစိန္ေထာင္ထဲ ေရာက္ေနတာကို က်ဳပ္သိတယ္။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘ေအာင္ဆန္းစုၾကည္’ကိုလည္း</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီအမႈနဲ႔ စြဲခ်က္တင္လိုက္ၾကတာပဲေလ။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒါတင္ဘယ္ကမလဲ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူ႔ေရွ႔ေန ႏွစ္ဦးကိုလည္း အမႈလိုက္ခြင့္မရေအာင္</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">လိုင္စင္ေတြ သိမ္းလိုက္ၾကတယ္တဲ့။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">တကယ္ကေတာ့</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘ေအာင္ဆန္းစုၾကည္’ရဲ႔</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ ္လြတ္ရက္က</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အခုလမွာ ေစ့ၿပီေလ။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္တို႔ေခါင္းေဆာင္</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အိမ္ျပင္ထြက္၊ လမ္းေပၚတက္ၿပီး</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘ဒီမိုကေရစီအေရး’</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘လူ႔အခြင့္အေရး’</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘က်ဳပ္တို႔အားလံုး’ရဲ႔အေရးအတြက္ လုပ္မွာကုိ</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔ ေၾကာက္ေနၾကတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေၾကာက္ဆို</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔ အတင္းအဓမၼ က်င္းပမယ့္</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကလည္း နီးလာၿပီေလ။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘ေအာင္ဆန္းစုၾကည္’ ပါတီက မဲပံုးေထာင္ရင္</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">၁၉၉ဝ လိုပဲ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔ အရႈံးႀကီး ရႈံးအံုးမွာပဲ။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔က ေသနတ္အားကိုးနဲ႔ပဲ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္တို႔ကို အုပ္စိုးေနတာ။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔မွာ ကိုယ့္ျပည္သူျပည္သားရယ္လို႔</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စာနာသနားတတ္တဲ့ စိတ္ထားမရွိဘူး။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔မွာ အၾကင္နာ တရားမရွိဘူး။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေမတၱာတရား မရွိဘူး။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မဂၤလာတရား မရွိဘူး။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔မွာ ဆင္ျခင္တံုတရားလည္း မရွိဘူး။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဘုရားသားေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြေတာင္မွ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သတ္ရဲ ျဖတ္ရဲတဲ့ သူတို႔ရဲ႔ မိုက္မဲမႈဟာ</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အဝီစိငရဲကို ဂြၽမ္းပစ္က်ဖို႔ပဲ ရွိေတာ့တယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">တရားသေဘာနဲ႔ ၾကည့္ရင္</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဘယ္အရာမွ မၿမဲပါဘူး။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြပဲ အၿမဲ စံေနရမွာမဟုတ္သလို</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္တို႔ ျပည္သူေတြလည္း အၿမဲ ခံေနရမွာမဟုတ္ပါဘူး။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ျပည္သူကေမြး၊ ျပည္သူ႔က ေကြၽးတဲ့</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ျပည္သူ႔ တပ္မေတာ္သားေတြကိုေတာ့</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳပ္တခုပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ျပည္သူေတြကို သနားပါ။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ျပည္သူေတြကို စာနာပါ။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ျပည္သူေတြကို ကာကြယ္ပါလို႔</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ မိုက္သမွ်</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ခံရမယ့္ ငရဲမွာ</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ငါ့သားတို႔ မပါၾကပါနဲ႔ လို႔။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘ေအာင္ဆန္းစုၾကည္’ ေျပာဖူးတယ္။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">‘မတရားတဲ့ အမိန္႔ဟူသမွ် ဖီီဆန္႔ၾက’တဲ့။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ငါသားတို႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြရဲ႔</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မတရားတဲ့ အမိန္႔ေတြကို နာခံမေနၾကပါနဲ႔။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္သားမ်ား</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ျပည္သူမ်ား၊</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ျပည္သူ႔ေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ အျမန္ဆံုးလက္တြဲပါလို႔</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေလးအိမ္တန္းက ေဒၚေလး</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီမိုကေရစီ ေရၾကည္တေပါက္ကို</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ငါ့သားတို႔နဲ႔ အတူေသာက္ခ်င္လွပါၿပီကြယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">(သရုပ္ေဖာ္ - ပန္းခ်ီထိန္လင္း)</span></span></strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-1291570704177690597?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-43760878368924744572009-05-11T18:36:00.000-07:002009-10-08T16:18:39.226-07:00<p><a href="http://1.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgjP-1WbIkI/AAAAAAAAIq8/6dazVaei31s/s1600-h/DSC00301.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334742437000323650" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgjP-1WbIkI/AAAAAAAAIq8/6dazVaei31s/s320/DSC00301.JPG" alt="" border="0" /></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလိုင္းအိမ္နဲ႔ က်ဳိးေၾကေနေသာ ဘဝမ်ား</span></span></strong></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ</span></span></em></strong></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေမ ၁၂၊ ၂၀၀၉</span></span></em></strong></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မ စာေရးဖို႔ ကြန္ျပဴတာေရွ႔ထိုင္ေတာ့ ကြန္ျပဴတာေဘးမွာ က်မ ရဲ႔ ပလိုင္းအိမ္ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အတူေနတဲ့ အခန္းေဖာ္မိန္းကေလး ဖတ္လက္စ တန္းလန္းနဲ႔ ထားသြားဟန္တူပါတယ္။ စာအုပ္မွာ မွတ္ရာေလး လုပ္ထားတာကို က်မ ေတြ႔ရတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စာအုပ္ေလးကို ေကာက္ကိုင္လိုက္ေတာ့ ပလိုင္းႀကီးထဲက ဖိုးမူေလးရဲ႔ ငိုမဲ့မဲ့အၾကည့္နဲ႔ က်မ ထပ္ၿပီး ဆံုရျပန္တယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မ ရင္ဘတ္တခုလံုး ေအာင့္တက္လာတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မ်က္လံုးအိမ္ထဲလည္း မ်က္ရည္ေတြ အိုင္ထြန္းလာၿပီး </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မ်က္ရည္ေပါက္ႀကီးေတြက က်မ မ်က္ႏွာျပင္တခုလံုးကို ဖံုးလြမ္းသြားပါေတာ့တယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူေလးရဲ႔ ငိုသံ သဲ့သဲ့ေလးကို က်မ အတိုင္းသား ၾကားေနရတယ္။</span></span><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"></span></span></strong></p> <p><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span> </span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">(ဒီပလိုင္းႀကီးထဲမွာ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေနရမွာလဲ။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလိုင္းႀကီးထဲမွာပဲ အိပ္</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလိုင္းႀကီးထဲမွာပဲ စား</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလိုင္းႀကီးထဲမွာပဲ ေန႔ေရာညပါ ေနေနရတယ္) </span></span></em></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မရင္ထဲ ထိရွနာက်င္ခဲ့ရတဲ့ ေၾကကြဲစရာေတြထဲက တခုပါပဲ။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အခ်ိန္က ေမလ ၂ဝရက္၊ ၂ဝဝ၇ ခ ုႏွစ္။ သံလြင္ျမစ္ကမ္းနံေဘးက</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ကရင္ျပည္တြင္းယာယီ ဒုကၡသည္စခန္းတခုကို ဒုကၡသည္ ၂ဝဝ ေက်ာ္နဲ႔အတူ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေျပးလႊားေရာက္ရွိလာတဲ့</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူတို႔ မိသားစုနဲ႔ က်မ ဆံုခဲ့ရတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အေျမာက္ဆံ ဗံုးဆံေတြၾကားမွာ အလြယ္အပိုးကိုယ္စီနဲ႔ အသက္လုေျပးလႊားခဲ့ရ၊</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေတာအထပ္ထပ္ ေတာင္အထပ္ထပ္ကို၊ ေခ်ာင္းႀကီး ေခ်ာင္းငယ္ အသြယ္သြယ္ကို </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အငတ္ငတ္ အျပတ္ျပတ္နဲ႔ ျဖတ္သန္း ေျပးလႊားခဲ့ရတဲ့ ေျခကုန္လက္ပမ္းက်ေနရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြကို ျမင္ရတာဟာ နာဇီအက်ဥ္းစခန္းထဲက သု႔ံပန္းေတြလိုပါပဲ။ ဒီထဲကမွ မိဘေတြရဲ႔ ပုခံုးေပၚမွာထမ္းပိုးထားတဲ့ ပုလိုင္းႀကီးေတြထဲက အားျပတ္၊ ႏြမ္းဖတ္ေနတဲ့ ကေလးေတြကို ျမင္ရေတြ႔ရတာက</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပိုၿပီးေၾကကြဲစရာ ေကာင္းပါတယ္။</span></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgjP-6fizYI/AAAAAAAAIq0/XlhUofRGiYI/s1600-h/100_3919.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334742438380752258" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgjP-6fizYI/AAAAAAAAIq0/XlhUofRGiYI/s320/100_3919.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတိုိ႔ေလးေတြဟာ မိဘေတြ မႏိုင္တႏိုင္ထမ္းပိုးထားရတဲ့ ပလိုင္းႀကီးေတြထဲမွာ စားအိုးစားခြက္ေတြနဲ႔အတူ ခရီးၾကမ္းႀကီးထဲ လႈပ္မရ၊ ေရြ႔မရ၊ ငိုေၾကြးခြင့္မရပဲ လိုက္ပါလာၾကသူေတြပါ။ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စစ္တပ္စခန္းေတြနဲ႔ ေဝးၿပီလို႔ ထင္ရတဲ့ေနရာမွာ မိဘေတြ ေခတၱခဏ နားၾကရင္ေတာင္မွ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔ေလးေတြကေတာ့ သူတို႔ေရာက္ရွိေနတဲ့ ပလိုင္းႀကီးေတြထဲက ထြက္ခြင့္ မရၾကပါဘူး။ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စစ္တပ္ေတြ ေနာက္က လိုက္လာႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ စိုးရိမ္ပူပန္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔ေလးေတြဟာ ေန႔ေန႔ညည ပလိုင္းႀကီးေတြထဲမွာပဲ အိပ္၊ ပလိုင္းႀကီးေတြထဲမွာပဲ စားေသာက္ေနထိုင္ၿပီး လိုက္ၾကရတာပါ။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">လႈပ္မရ၊ ရွားမရ ပူအိုက္ေလာင္ၿမိဳက္လြန္းလို႔ ကေလးသဘာဝအရ ငိုေၾကြးၾကျပန္ေတာ့လည္း သူတို႔ရဲ႔ ငိုသံေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္မွာ စိုးရိမ္တဲ့အတြက္</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">လမ္းျပေတြ၊ မိဘေတြက သူတို႔ေလးေတြကို ဘာမီတြန္ေဆးျပားေတြ တိုက္ၾကပါတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလိုင္းႀကီးေတြထဲ ေခြၽးေတြ၊ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ လံုးေထြးစီးကပ္ၿပီး </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ႏြမ္းဖတ္ေနတဲ့ ကေလးေတြရဲ႔ မ်က္ႏွာေလးေတြကို ျမင္ရတာနဲ႔တင္၊ သူတို႔လာရတဲ့လမ္း ဘယ္ေလာက္ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္တယ္ဆိုတာ သိသာပါတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ရြာေတြ၊ အိမ္ေတြ ရွိရက္နဲ႔။ ဥယ်ာဥ္ၿခံေတြ၊ ေတာင္ယာေတြရွိရက္နဲ႔ ေတာေတြေတာင္ေတြထဲ အသက္လု ေျပးလႊားေနရ၊ လႈပ္မရ ရွားမရတဲ့ ပလိုင္းႀကီးထဲမွာ ဒုကၡငရဲက်သလို ခံစားၿပီး ငတ္ငတ္ျပတ္ျပတ္နဲ႔ လိုက္ပါေျပးလႊားေနရတဲ့</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူေလး(သမီးေလး)တဦးရဲ႔ အေတြးထဲကို က်မ ပူးဝင္ခိုကပ္ၿပီး</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလိုင္းအိမ္ ကဗ်ာေလးကို ေရးခဲ့ပါတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgjP_3rRaoI/AAAAAAAAIrE/y6p2Y0gGwuU/s1600-h/DSC01263.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334742454804507266" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgjP_3rRaoI/AAAAAAAAIrE/y6p2Y0gGwuU/s320/DSC01263.JPG" alt="" border="0" /></a></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:maroon;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလိုင္းအိမ္</span></span></strong></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီပလိုင္းႀကီးထဲမွာ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေနရမွာလဲ။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ပလိုင္းႀကီးထဲမွာပဲ အိပ္</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလိုင္းႀကီးထဲမွာပဲ စား</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလိုင္းႀကီးထဲမွာပဲ ေန႔ေရာညပါ ေနေနရတယ္။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> အဲဒီပလိုင္းႀကီးကို </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ထမ္းပိုးထားရတဲ့ အပါးကိုလည္း သနားလွပါၿပီ။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> အမိုးနဲ႔ ေဒးဖိုးကိုလည္း သနားတာပဲ။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> အမိုးရင္ခြင္ထဲက ေဒးဖိုးက </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူ႔လက္ကေလး တဖက္ကို ေျမွာက္ေျမွာက္ျပတယ္။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူလည္း ေကြးေကြးေလးေနရတာ ေညာင္းလွၿပီတဲ့။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ေတာင္ေတြတက္တိုင္း </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေခြၽးေတြ ၿဖိဳင္ၿဖိဳင္က်တဲ့ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အမိုးကိုလည္း မၾကည့္ရက္ဘူး။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ဖိုးမူတို႔ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေျပးေနရဦးမွာလဲ။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ထမင္းခ်ည္းသက္သက္က ခုႏွစ္ရက္</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မႈိတလွည့္ မွ်စ္တလွည့္ ရွစ္ရက္</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဝဥနဲ႔ ေၾကြးဥေတြလည္း သံုးေလးရက္။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ခုေတာ့ ငွက္ေပ်ာသီးနဲ႔ ငွက္ေပ်ာပင္</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အဲဒီအပင္ေတြ ကုန္သြားရင္ ဖိုးမူတို႔ ဘယ္လိုအသက္ရွင္မလဲ။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ပလိုင္းအိမ္ထဲမွာ</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူတို႔ ရြာ</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူတို႔ ေတာင္ယာ</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူတို႔ကို ရန္ရွာတဲ့</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စစ္သားေတြအေၾကာင္းပဲ ေတြးေနမိတယ္။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> အဲဒီစစ္သားေတြက </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူတို႔ ေတာင္ယာဆန္ကို စားတယ္။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူတို႔ အသီးအႏွံေတြကို စားတယ္။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူတို႔ ဝက္ေတြ၊ ၾကက္ေတြကို စားတယ္။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔ သြားခ်င္တဲ့ေနရာ</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူတို႔ ေနမေကာင္းတဲ့အခါလည္း </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အပါးတို႔ပဲ ထမ္းပိုး ပို႔ေပးခဲ့တာေလ။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> အဲဒီစစ္သားေတြကပဲ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူတို႔ ရြာကို ဖ်က္တယ္။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေတာင္ယာကို ဖ်က္တယ္။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဥယ်ာဥ္ကို ဖ်က္တယ္။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူတို႔အားလံုးကိုလည္း သူတို႔ပဲ ရန္ရွာတယ္။ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> ဖိုးမူေတာ့ နားမလည္ေတာ့ဘူး အပါးရယ္</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူတို႔မွာ အိမ္ရွိရက္နဲ႔ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလိုင္းႀကီးထဲမွာပဲ အိပ္</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလိုင္းႀကီးထဲမွာပဲ စား</span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလုိုင္းအိမ္ထဲမွာ </span></span></em></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><em><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဖိုးမူ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေနရမွာလဲ။ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">။</span></span></em></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> အဲဒီကဗ်ာေလးကိုေရးၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ပလိုင္းအိမ္နဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး ကဗ်ာမ်ားဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ႔ ပံ့ပိုးကူညီမႈမ်ားနဲ႔ က်မ ထုတ္ေဝခဲ့ပါတယ္။ ကဗ်ာစာအုပ္မ်က္ႏွာဖံုးပံုကေတာ့ ပလိုင္းႀကီးတခုထဲ ေခြၽးသံေတြ တရြဲရြဲနဲ႔ ငိုမဲ့မဲ့ သမီးေလးရဲ႔ပံုပါ။ ဖိုးမူေလးရဲ႔ ႏြမ္းႏြမ္းဖတ္ဖတ္မ်က္ႏွာေလးကို ျမင္ရတိုင္း နာနာက်င္က်င္နဲ႔ က်မ ေၾကကြဲရပါတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပုလိုင္းအိမ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ပိုေၾကကြဲခဲ့ရတာကေတာ့ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မ ညီမ အငယ္ဆံုးေလး ျပန္ၿပီးေျပာျပတဲ့ က်မတို႔ရဲ႔ ဘဝ အပိုင္းအစတခုပါ။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မရဲ႔ ပလိုင္းအိမ္ ကဗ်ာစာအုပ္ေလး ထြက္ၿပီးတဲ့ ေနာက္တေန႔မွာပဲ ဒုကၡသည္စခန္းတခုမွာေနတဲ့ က်မ ညီမ အငယ္ဆံုးေလး က်မ ဆီကို ေရာက္လာပါတယ္။ စာဖတ္ ဝါသနာပါတဲ့ ညီမေလးကို က်မရဲ႔ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးကိုေပးေတာ့ မ်က္ႏွာဖံုး ဓာတ္ပံုေလးကို သူ အၾကာႀကီး စိုက္ၾကည့္ေနတာကို က်မ သတိထားမိပါတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ညီမက သူစိတ္ဝင္စားတဲ့ အေၾကာင္းအရာအေပၚမွာ ဒီလိုပဲ အခ်ိန္္ေပးတတ္တာမို႔ က်မလည္း သူ႔ကို ဘာမွ မေမး၊ မေျပာေတာ့ပဲ လုပ္စရာရွိတဲ့ အလုပ္ေတြကိုသာ လုပ္ေနခဲ့ပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ညီမေလးနဲ႔ က်မဟာ ဆယ္စုႏွစ္(၃)စုနီးပါးၾကာမွ ျပန္လည္ဆံုေတြ႔ရသူေတြမို႔ အေျပာအဆို၊ အေနအထိုင္ အစစအရာရာမွာ အေတာ္ေလးစိမ္းပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ က်မ ဘက္က ပိုစိမ္းတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မိဘ၊ ေမာင္ႏွေတြြနဲ႔ ကြဲကြာၿပီး ႀကီးျပင္းရတဲ့ က်မက သူတို႔အားလံုးကို စိတ္နာၿပီး စိမ္းစိမ္းကားကားရွိတယ္လို႔ ေျပာရင္ ပိုမွန္ပါတယ္။ စစ္ပြဲေတြေၾကာင့္ အက်ဳိးက်ဳိးအေၾကေၾက ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ က်မ တို႔မိသားစုအေၾကာင္းကို ျပန္လည္သိခြင့္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“ငါထင္သလို ငါအေပၚ သူတို႔ ရက္စက္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါလား …” </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">လို႔ က်မ အျမင္မွန္ ရခဲ့ေသာ္ျငားလည္း ဆယ္စုႏွစ္(၃)ခုၾကာ ေဝးကြာခဲ့ရတဲ့ ေသြးကေတာ့ ယေန႔ထက္တိုင္ ေအးေနတုန္းပဲလို႔ ဆိုရမွာပါ။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ညီမေလးကေတာ့ အမဆိုတဲ့ သံေယာဇဥ္နဲ႔ က်မကို ခင္တြယ္ရွာပါတယ္။ က်မကေတာ့ က်မရဲ႔မ်ားေျမာင္လွတဲ့ အလုပ္ေတြကိုသာ ဦးစားေပးခဲ့ၿပီး ညီမေလးနဲ႔ ခပ္စိမ္းစိမ္းပဲ ေနခဲ့ပါတယ္။ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">တကယ္တမ္းကေတာ့ က်မရဲ႔ ရင္ထဲကအနာေတြ</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ယေန႔ထက္ထိ မက်က္ႏိုင္ေသးတာေၾကာင့္လည္း </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူ႔အေပၚ စိမ္းေနခဲ့တာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ညီမေလးက က်မလို ခံစားခ်က္ မျပင္းသလို က်မထက္လည္း ပိုရင့္က်က္တယ္လို႔ ဆိုရမလားပဲ။ က်မ မ်က္ႏွာရိပ္ မ်က္ႏွာကဲကို အၿမဲၾကည့္တတ္တယ္။ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရးေတြနဲ႔ က်မ အလုပ္မ်ားေနသလား။ ခရီးစဥ္ေတြ၊ သတင္းကိစၥေတြ၊ စာကဗ်ာကိစၥေတြနဲ႔ က်မ ဝန္ပိေနသလားဆိုတာကို အကဲခတ္ၿပီးမွ ေျပာသင့္တာကိုေျပာ။ သူ႔ရင္ထဲ သိမ္းစရာရွိ သိမ္းဆည္းၿပီး သိုသိုဝွက္ဝွက္ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း ေနတတ္သူပါ။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အဲဒီ ညကေတာ့ မွတ္မွတ္ရရပါပဲ။ လကလည္း ေတာ္ေတာ္ေလးသာတယ္။ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အိပ္ခန္းတံခါးကို ဖြင့္ထားေတာ့ အိ္ပ္ခန္းတခုလံုးကို လေရာင္က အျပည့္အဝ ေနရာယူထားတယ္။ က်မ အိပ္ယာထဲဝင္ေတာ့ က်မထက္ အိပ္ယာဝင္ေစာတဲ့၊ ေစာေစာအိပ္တတ္တဲ့ ညီမေလး မအိပ္ေသးတာကို ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ က်မ အေတာ္ အံ့ၾသသြားတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မအိပ္ေသးဘူးလားလို႔ က်မ ေမးေတာ့ သူက အိပ္လို႔မရဘူူးလို႔ ေျပာတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“လက အရမ္းသာတယ္။ ငါလည္း အိပ္ရမွာ ႏွေမ်ာတယ္” လို႔ သူ႔ကို ေျပာေတာ့ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူက က်မကို “ေနာခိုင္ကို ေျပာျပစရာ တခုရွိတယ္”လို႔ ေျပာပါတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“ဘာေျပာမွာလဲ ေျပာေလ”လို႔ က်မ ေျပာေတာ့ သူေတာ္ေတာ္နဲ႔ စကားမစပဲ ၿငိမ္ေနတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာမွ “ေနာခိုင္ ကဗ်ာစာအုပ္ထဲက ပလိုင္းထဲက ေကာင္မေလးေလ”လို႔ ေျပာၿပီး သူ ျပန္ၿငိမ္သြားတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“အဲဒီကေလးက ငါ သံလြင္သြားတုန္းကေတြ႔ခဲ့တာ အဲဒီတေခါက္သြားတုန္းက နင္မပါဘူး ” </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ညီမေလးက က်မ ဒုကၡသည္စခန္းေတြ သြားတိုင္း၊ ေတာထဲေတြ သြားတိုင္း လိုက္ပါတတ္သူမို႔ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူမပါပဲ သြားတဲ့ ခရီးကရလာတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို သူေမးေတာ့မယ္အထင္နဲ႔ က်မ ေျပာလိုက္တာပါ။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">သူက က်မ ေျပာတာကို ၿငိမ္ၿပီး နားေထာင္ၿပီးမွ က်မကို စကား ျပန္စတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“ေနာခိုင္သိလား၊ က်မတို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကလည္း အေဖတို႔ အေမတို႔က က်မတို႔ကို ပလိုင္းထဲထည့္ၿပီး ေျပးၾကတာ၊ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အဲဒီအေၾကာင္းေတြကို အေမက က်မကို ခဏခဏ ေျပာျပဖူးတယ္”။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ညီမေလးရဲ႔ စကားကိုၾကားေတာ့ က်မရဲ႔ ႏွလံုးခုန္သံေတြ ျမန္လာတယ္။ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမမွာ ေမြးခဲ့တာခ်င္းတူေပမယ့္ ညီမေလးက က်မ ထက္ ဆင္းရဲဒုကၡ ပိုၿပီးခံခဲ့ရတာကို က်မ သိတယ္။ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေတာ္လွန္ေရးလုပ္တဲ ့အေဖနဲ႔။ အေဖနဲ႔ အတူရွိတဲ့ အေမ။ အေမနဲ႔ အနီးကပ္ရွိခဲ့တဲ့ ညီမေလးက က်မတို႔ရဲ႔ မိသားစုအေၾကာင္း၊ ေတာ္လွန္ေရးမိသားစုေတြရဲ႔ အေၾကာင္းကို က်မ ထက္ ပိုသိပါတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မရဲ႔ ငယ္ဘဝ အစိတ္အပိုင္းတခ်ဳိ႔ေတာင္မွ ညီမေလးဆီက က်မ ျပန္ၿပီး ၾကားရတာပါ။ အခုလည္း က်မတို႔ရဲ႔ ငယ္ဘဝ တစိတ္တေဒသကို ညီမေလး ေျပာျပေနျပန္္ၿပီ။ </span></span></p><p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgjP_wvgLUI/AAAAAAAAIrM/F8ePwSQjs-w/s1600-h/PDVD_028.BMP"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334742452943203650" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 256px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgjP_wvgLUI/AAAAAAAAIrM/F8ePwSQjs-w/s320/PDVD_028.BMP" alt="" border="0" /></a></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“စစ္တပ္ေတြ တက္လာလို႔ အေမတို႔ ေျပးရရင္ စားအိုးစားခြက္ေတြကို တႏိုင္တပိုင္သယ္ပိုးၿပီး ေျပးရတဲ့” </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“ငယ္ေသးတဲ့ လမ္းအေဝးႀကီး မေလွ်ာက္ႏိုင္တဲ့ က်မတို႔ကိုလည္း ပလိုင္းႀကီးထဲထည့္ၿပီး ေျပးရတာတဲ့” </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“အဲဒီလို ေျပးရလႊားရၿပီဆိုရင္ ေနာခိုင္က အရမ္းအငိုသန္တာပဲလို႔ အေမက က်မကို ေျပာဖူးတယ္”။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ညီမေလး ေျပာတာဟုတ္မွာပါ။ က်မ အငိုသန္ခဲ့လို႔ပဲ ညီမေလးတို႔နဲ႔က်မ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကြဲကြာခဲ့ရတာ။ ဒီစကားကို အမိုးလည္း က်မကို ေျပာျပဖူးတယ္။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">“နင္ငယ္ငယ္က အရမ္းအငိုသန္ေတာ့ နင့္အေဖ သိပ္စိတ္ညစ္တယ္။ ရန္သူေတြကလည္း နီးလာၿပီ။ နင္ကလည္း ဘာေကြၽးေကြၽး အငို မတိတ္ဘူး။ နင္ငိုေတာ့ ပုန္းရခိုရတာ မလံုၿခံဳေတာ့ဘူး။ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">နင့္အေဖက နင့္ေၾကာင့္ သူ႔ရဲေဘာ္ေတြ ဒုကၡေရာက္မွာ အရမ္းစိုးရိမ္တာပဲ” တဲ့။</span></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒီစကားကို ၾကားရတုန္းက က်မ အေဖ့ကို အရမ္းစိတ္နာတာပဲ။ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မထက္ အေဖက သူ႔ရဲေဘာ္ေတြကို ပိုခ်စ္ခဲ့တယ္ဆိုၿပီး အေဖ့ကို က်မ စိတ္နာတယ္။ က်မကို အေဒၚေတြနဲ႔ ေပးပစ္ခဲ့တဲ့ အေမ့ကို က်မ စိတ္နာတယ္။ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မအေပၚ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္မရွိတဲ့ ေမာင္ႏွမေတြကို က်မ စိတ္နာခဲ့တယ္။ က်မကို မိသားစုေတြနဲ႔ ကြဲကြာေအာင္ဖန္တီးခဲ့တဲ့ စစ္ပြဲေတြကို က်မ စိတ္နာတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေတာ္လွန္ေရးနယ္္ေျမကို ျပန္ေရာက္ၿပီး ေတာ္လွန္သူေတြနဲ႔ လက္ပြန္းတတီးရွိခဲ့၊ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေတာ္လွန္သူေတြရဲ႔ ဘဝအေထြေထြကို ခံစားနားလည္ခဲ့တာေတာင္မွ မိဘ၊ ေမာင္ႏွမေတြအေပၚ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">နာက်ည္းခဲ့တဲ့ က်မရဲ႔ နာက်ည္းစိတ္ေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ေလ်ာ့ပါးမသြားခဲ့ဘူး။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဒါေၾကာင့္မို႔ပဲ ထင္ပါတယ္။ က်မ အေဖ ေတာ္လွန္ေရးသမားႀကီးျဖစ္တာကို က်မ ဂုဏ္ယူ တတ္ခဲ့ေပမယ့္ အေဖ ဆံုးတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကိုၾကားရတဲ့ က်မ မ်က္ရည္တစက္မွ မက်ခဲ့ဘူး။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">(၁၁)လ သမီးအရြယ္ထဲက ကြဲကြာခဲ့ၿပီး အေဖဆံုးတဲ့အခ်ိန္အထိ တခါမွ ျပန္ေတြ႔ခြင့္မရတဲ့ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အေဖဆုိသူတေယာက္ရဲ႔ ပံုရိပ္ကို က်မ စိတ္မွန္းနဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ ပံုေဖာ္ၾကည့္ခဲ့ေပမယ့္ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မ မ်က္လံုးအိမ္မွာ ဘယ္လိုမွ အေဖ့ ပံုရိပ္ မထင္ခဲ့ဘူး။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အေမနဲ႔ ေမာင္ႏွမေတြ ေျပာတဲ့ အေဖ့ရဲ႔ ပံုရိပ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အေဖ့ ညီအကိုေတြ ေျပာတဲ့ အေဖ့ပံုရိပ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အေဖ့ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြ ေျပာတဲ့ အေဖ့ပံုရိပ္ကို ပံုေဖာ္ရတာဟာ - က်မအတြက္ေတာ့ မ်က္မျမင္ပုဏး(၆)ေယာက္ ဆင္ႀကီးတေကာင္ကို ပံုေဖာ္တာထက္ ပိုခက္ခဲပါတယ္။ က်မက မ်က္ေစ့ျမင္ေပမယ့္ က်မ မျမင္ရတဲ့ အေဖ့ပံုရိပ္က က်မအျမင္အာရံုထဲမွာ ပီပီျပင္ျပင္ ထင္မလာခဲ့ဘူး။ </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အေဖ က်မကို ခ်စ္ေတာ့ ခ်စ္ခဲ့တယ္လို႔ က်မ ထင္တယ္။ </span></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgjQAGxJbhI/AAAAAAAAIrU/S9pHY7TKih4/s1600-h/RIMG0650.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334742458855681554" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgjQAGxJbhI/AAAAAAAAIrU/S9pHY7TKih4/s320/RIMG0650.JPG" alt="" border="0" /></a></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အဲ့ဒီညကလည္း ပလိုင္းႀကီးတခုထဲမွာ က်မကိုယ္ က်မ ထည့္ၾကည့္တယ္။ ညီမေလးကို ထည့့္ၾကည္တယ္။ က်မ အေဖဆိုသူ ေတာ္လွန္္ေရးသမားႀကီးက က်မနဲ႔ ညီမေလးကိုထမ္းပိုးၿပီး ေျပးလႊားေနတဲ့ပံုကို</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်မ ပံုေဖာ္ၾကည့္မိတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">မ်က္ရည္စီးေခ်ာင္းေတြၾကားမွာ အေဖဆိုသူရဲ႔ ပံုရိပ္ဝိုးတဝါးက က်မရဲ႔ ႏိုးတဝက္အိပ္မက္ေတြကို သိမ္းယူသြားခဲ့ပါတယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလိုင္းကို အိမ္လုပ္ၿပီးေနရတဲ့သူေတြရဲ႔ သက္တမ္းဟာ က်မ အသက္နဲ႔ တြက္ရင္ေတာင္မွ ႏွစ္ေပါင္း(၄ဝ)ေက်ာ္ ခဲ့ပါၿပီ။</span><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">က်ဳိးေၾကခဲ့ရတဲ့ ဘဝေတြကေတာ့ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ခ်ီခဲ့ၿပီေပါ့။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ယေန႔ခ်ိန္ထိ တိုက္ပြဲသံေတြ က်မတို႔ ၾကားေနရတုန္း။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ပလိုင္းကို အိမ္လုပ္ၿပီး အသက္လုေျပးေနတဲလူေတြ မနားတမ္းေျပးေနရတုန္းပါ။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စစ္ပြဲေတြ ရွိေနသေရြ႔ ဘဝေတြ တစစီ က်ဳိးေၾကေနရဦးမွာပါ။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;color:blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">(ဓာတ္ပုံ - ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာနဲ႔ သူ႔မိတ္ေဆြမ်ား)</span></span></strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-4376087836892474457?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-52947716226738369072009-05-11T18:09:00.001-07:002009-05-11T18:10:32.648-07:00<p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgfRdnr-xdI/AAAAAAAAIps/_7w0opV6FLo/s1600-h/31721.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334462590443505106" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgfRdnr-xdI/AAAAAAAAIps/_7w0opV6FLo/s320/31721.jpg" alt="" align="left" border="0" width="119" height="119" /></a> </p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:14;color:maroon;" >အေမမ်ား သို႔</span></strong></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><em><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:14;color:blue;" >ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ</span></em></strong></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><em><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:14;color:blue;" >ေမ ၁၁၊ ၂၀၀၉</span></em></strong></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" ><span> </span>“အေမမ်ားေန႔” တဲ့ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" >ကမၻာေပၚက </span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" >မဂၤလာအရွိဆံုး ေန႔တေန႔ေပါ့။<span> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" >က်မရဲ႔ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" >ေမြး၊ ေကြၽး မိခင္မ်ားကေတာ့</span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" >က်မနဲ႔ အေဝးဆံုး ကမာၻရပ္ျခားမွာ။<span> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" ><span> </span>‘အမိမဲ့ သား </span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" >ေရနည္း ငါး’တဲ့။<span> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" ><span> </span>‘ခလုတ္ထိ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" >အမိတ တ တတ္သတဲ့’။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" >အေမ မရွိေတာ့မွ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" >အေမလို႔ တမ္းတ ရတာမ်ား</span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" >အသၤေခ် အႏၱတေပါ့။<span> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" >အေမ့ကို လြမ္းလိုက္ရတာမ်ားေတာ့</span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" >ကမၻာႀကီးေတာင္ တုန္သြားတယ္။</span></p><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:11;" >Ref : http://moemaka.com/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=4035&amp;Itemid=1 - MoeMaKa News &amp; Media<br /><span> </span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-5294771622673836907?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-13500674499251636932009-05-05T23:13:00.000-07:002009-05-11T18:11:31.031-07:00<h3 class="post-title entry-title"> </h3> <div class="post-body entry-content"> <style>#fullpost {display:none;}</style> <p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgEqSP7ip5I/AAAAAAAAIho/vTLjlGRJwzI/s1600-h/khin_one_2.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 196px; height: 327px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QbuIW13zOBk/SgEqSP7ip5I/AAAAAAAAIho/vTLjlGRJwzI/s400/khin_one_2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5332589926785656722" border="0" /></a> </p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >ရွိခိုး ဦးခိုက္ အလြမ္းရိုက္လို႔ ေရးတဲ့စာ<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><i style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:maroon;" >ခိုင္မာေက်ာ္ေဇာ<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><i style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:maroon;" >ေမ ၆၊ ၂၀၀၉<o:p></o:p></span></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေျခအေနအေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို ဒုကၡသည္တဦးအေနနဲ႔ က်မ ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လဆန္းမွာ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။<span style=""> </span>အေမရိကားကို လာေရာက္ဖို႔ က်မ စိတ္ကူး လံုးဝ မရွိခဲ့ပါ။ မလာခ်င္ပဲ ေရာက္ခဲ့ရ၊ ခ်စ္ခင္သူေတြကို ခြဲခဲ့ရ၊ ဆႏၵေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ၿပီး ဘဝကို ပံုေဖာ္ရွင္သန္ေနရတဲ့ က်မရဲ႔ အေမရိကားေန႔ရက္ေတြဟာ ငရဲခန္း ေန႔ရက္ေတြပါပဲ။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္က အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို က်မ ေခတၱတေခါက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက အေမရိကား ေရာက္ မိတ္ေဆြတခ်ဳိ႔က ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္မွာ မလံုမၿခံဳေနထိုင္ရတဲ့ က်မကို ႏိုင္ငံေရးခိုလႈံခြင့္ ေလွ်ာက္ထားဖို႔ အႀကံျပဳၾက ပါတယ္။ မိတ္ေဆြတခ်ဳိ႔ရဲ႔ ေစတနာပါတဲ့ အႀကံျပဳခ်က္ကို<span style=""> </span>နားလည္ေပမယ့္ က်မ အေတာ့္ကို တုန္လႈပ္ခဲ့ပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမတခုရဲ႔ အေျမာက္သံ ဗုံးဆံေတြၾကားမွာ ေမြးဖြားခဲ့။ အဲဒီေတာ္လွန္္ေရးနယ္ေျမကို ျပန္လည္ ေရာက္ရွိခဲ့။ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးအေၾကာင္းကို သင္ၾကား၊ ေတာ္လွန္သူတို႔ရဲ႔ ဘဝပံုရိပ္မ်ားကို တူးဆြရင္း၊ ေတာ္လွန္သူ တေယာက္အျဖစ္နဲ႔ ဘဝကိုျမတ္ႏိုးခံုမင္ခဲ့တဲ့ က်မ။<span style=""> </span>စာေရး၊ စာဖတ္ ဝါသနာထံုၿပီး စာေရးဆရာဘဝကို စူးစူးနစ္နစ္ ရူးသြပ္ခဲ့။ လူထုရင္ခုန္သံ၊ လူထုဘဝ သရုပ္မွန္စာေတြကိုသာ<span style=""> </span>ရင္နဲ႔ ေတြ႔ခဲ့ၿပီး ကေလာင္ေသြးေတာ့လည္း<span style=""> </span>လူထုရင္ခုန္သံေတြကို ရင္ဘတ္ထဲ အျပည့္ထည့္ၿပီး ျပန္လည္ ခံစားေမြးထုတ္ရတာကိုမွ လက္က်တဲ့ က်မ။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမနဲ႔ ေဝးၿပီး ငါ ဘယ္ လိုရွင္သန္မလဲ။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">လူထုနဲ႔ေဝးၿပီး ငါ ဘယ္လုိစာေတြေရးမလဲဆိုတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္က က်မကို တုန္လႈပ္ ေျခာက္ျခားေစခဲ့တာပါ။<span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေမရိကားကို ေျခခ်လိုက္တဲ့အခ်ိန္ကစလို႔ အမိေျမနဲ႔ ေတာ္လွန္ေျမကို လြမ္းဆြတ္မႈ။ ဒီမိုကေရစီေရး၊ အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အသက္ေတြနဲ႔ရင္း၊ ဘဝေတြနဲ႔ခင္းၿပီး ေပးဆပ္ေနၾက၊ ေပးဆပ္သြားၾကတဲ့ ေခါင္းေဆာင္းမ်ား၊ ရဟန္္း သံဃာမ်ား၊ ေက်ာင္းသားျပည္သူမ်ားနဲ႔ ရဲေဘာ္ရဲဘက္မ်ားအေပၚ ရွက္ရြံ႔အားနာမႈ။<span style=""> </span>ဒုကၡသည္မ်ား၊ တရားမဝင္အလုပ္သမားမ်ား၊ နယ္စပ္လမ္းက ပန္းကေလးမ်ားအေပၚ တာဝန္ပ်က္ကြက္မႈ၊ လတ္တေလာ ျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့ လူမ်ား၊ ျမင္ကြင္း မ်ား အေပၚ အလိုမက်မႈမ်ားနဲ႔<span style=""> </span>က်မ စိတ္ေတြ ငရဲက်ခဲ့ရပါတယ္။<span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္က ၿမိဳ႔ငယ္ေလးတခုမွာ ငရဲက်ေနတဲ့ က်မကို ဖုန္းေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ဆက္ၿပီး ကဗ်ာေတြ၊ စာေတြေရးဖို႔ အားေပးတိုက္တြန္းသူကေတာ့ ကဗ်ာ ဆရာကိုေအာင္ေဝးပါ။ ေနာက္ပိုင္း မွာေတာ့ ဝါရွင္တန္ဒီစီကို ေရာက္လာတဲ့ မေမၿငိမ္း (စာေရးဆရာမ ေမၿငိမ္း) ကလည္း က်မကုိ ဖုန္းလိုင္းေတြကဆင့္ စာေရးဖို႔ <span style=""> </span>ပူပူဆူဆူ လုပ္ပါေတာ့တယ္။ အကို အမမ်ားရဲ႔ ေစတနာကို မပယ္ရွားဝံ့လို႔သာ ေရးပါ့မယ္လို႔ အင္း ခ်လိုက္ရေပမယ့္ က်မ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ စာမေရးခဲ့ပါ။ ထံုထံုေပေပနဲ႔ ေတေလေနတဲ့ က်မကို ဆရာေအာင္ေဝးက မေလ်ာ့ေသာဇြဲနဲ႔ စာေတြေရးပါ၊ သတင္းမီဒီယာေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ပါ၊ မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ စကားေျပာပါ၊ ေရာက္တဲ့အရပ္ကေန စာေပတာဝန္ ေက်ပါလို႔ ကိုယ္တိုင္လည္းေျပာ၊ လက္လွမ္းမွီရာ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ားမွလည္း နားခ်ခိုင္းနဲ႔ တြန္းတြန္းတိုက္တိုက္ အားေပးႏိႈးေဆာ္ခဲ့သူပါ။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆန္ဖရစၥကိုၿမိဳ႔အနီးက<span style=""> </span>ပစိဖိတ္ကမ္းေျခတခုကို မေန႔တေန႔က က်မ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီကမ္းေျခမွာ မိုးမခမီဒီယာက ေမာင္ရစ္နဲ႔ က်မဆံုပါတယ္။<span style=""> </span>လိႈင္းေတြ တဝုန္းဝုန္း၊ ေလေတြ တဟူးဟူးၾကားမွာ ေမာင္ရစ္နဲ႔ က်မ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း၊ လူထုေတြအေၾကာင္း၊ ေတာ္လွန္ေရးအေၾကာင္း၊ သံဃာေတာ္ေတြအေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းသားေတြအေၾကာင္း၊ အေမရိကားေရာက္ ကဗ်ာဆရာ၊ စာေရးဆရာမ်ားအေၾကာင္း အခ်ိန္တိုေလးအတြင္းမွာ ေျပာခဲ့ၾကပါတယ္။ လမ္းခြဲျပန္ၾကမယ္ဆိုေတာ့ ေမာင္ရစ္က က်မကို စာအုပ္ ၄ အုပ္ လက္ေဆာင္ေပးၿပီး က်မဆီက စာေရးပါ့မယ္ဆိုတဲ့ ကတိကို မရ ရေအာင္ ေတာင္းပါေတာ့တယ္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမာင္ရစ္ လက္ေဆာင္ေပးလိုက္တဲ့ စာအုပ္ေတြက မိုးမခက ထုတ္ေဝတဲ့<span style=""> </span>ေၾကးမံုဦးေသာင္း (ေအာင္ဗလ)၊ ဟံသာဝတီဦးဝင္းတင္၊ ဖန္မီးအိမ္စာေပခ်စ္သူမ်ား (ဆန္ဖရန္စစၥကို)က ထုတ္ေဝတဲ့<span style=""> </span>ကဗ်ာဆရာဦးတင္မိုး ကြယ္လြန္ျခင္း ၆ လ ျပည့္ အမွတ္တရစာစုနဲ႔ အဟာရစာေစာင္က ထုတ္ေဝတဲ့ ခရမ္းျပာျမင္းရိုင္း (ကိုေအာင္ေဝးရဲ႔ ကဗ်ာစာအုပ္) ျဖစ္ပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိမ္ျပန္ေရာက္ၿပီး ေနာက္တရက္မွာပဲ သတင္းစာဆရာႀကီးမ်ား၊ ကဗ်ာဆရာႀကီးမ်ားရဲ႔ ဘဝျဖတ္သန္းမႈ၊ ေစတနာ၊ အျမင္သေဘာထား၊ ယံုၾကည္ခ်က္၊ ခံယူခ်က္မ်ားပါတဲ့<span style=""> </span>အဖိုးတန္စာအုပ္ ၄ အုပ္ကို က်မ မနားတမ္း ဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္<span style=""> </span>၄ အုပ္ဟာ အေမရိကားကိုေရာက္ၿပီး က်မ ပထမဆံုးဖတ္ျဖစ္တဲ့ စာအုပ္ေတြပါ။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္မွာ သတင္းနဲ႔ စာနယ္ဇင္းအလုပ္ကို ၁ဝ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ က်မ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကိုေရာက္မွ ကြန္ျပဴတာနားလည္း မကပ္၊ ဘာသတင္းမွလည္း နားမေထာင္၊ ဘာစာမွလည္း မဖတ္ဘဲ<span style=""> </span>မ်က္စိနားပိတ္နဲ႔ အက်ဳိးရွိတဲ့အခ်ိန္ေတြကို မိုက္မဲစြာ ကုန္ဆံုး ေစခဲ့ပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တိုင္းျပည္အတြက္၊ လြတ္ေျမာက္မႈအတြက္၊ ယံုၾကည္ခ်က္အတြက္ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲ အႀကိမ္ႀကိမ္ေရာက္ခဲ့၊ အမိေျမကိုစြန္႔ခဲ့။ ဘဝေတြက်ဳိးေက်ခဲ့ရတဲ့ ဆရာႀကီးမ်ားရဲ႔ပံုရိပ္။<span style=""> </span>ေရာက္တဲ့အရပ္ ေရာက္တဲ့ႏိုင္ငံကေန တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးအတြက္ က်ရာတာဝန္သယ္ပိုးထမ္းရြက္ခဲ့တဲ့ ဆရာႀကီးမ်ားရဲ႔ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ခံယူခ်က္ေတြက အေမွာင္ဖံုးေနတဲ့ က်မကို အလင္းျပခဲ့ပါတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘဝေရာက္ေနရတဲ့ သန္း ၆ဝ ေက်ာ္ ျပည္သူလူထုႀကီးနဲ႔တကြ အက်ဥ္းေထာင္ေတြကို အိမ္လုပ္ေနရတဲ့ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ၊ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ေတာေတြေတာင္ေတြထဲ အသက္လု ေျပးလႊားေနရတဲ့ ျပည္တြင္းဒုကၡသည္ေတြ၊ ထိုင္းရဲ ျမင္တိုင္း ေသြးပ်က္ထိတ္လန္႔ေနရတဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ၊ ထိုင္းျပည့္တန္ဆာခန္းေတြထဲ ငရဲခံေနရတဲ့ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေလးေတြ၊ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြမွာ ေအာက္ေျခသိမ္းအလုပ္ေတြလုပ္ၿပီး မိသားစုေတြအတြက္ က်ားကန္ေပးေနရတဲ့သူေတြ၊ အမိႈက္ပံုတကာ ေမႊေႏွာက္ၿပီး ဝမ္းမီးၿငိမ္းေနရတဲ့ နယ္စပ္လမ္းတေလွ်ာက္က ကေလးငယ္ေတြကို ေမ့ေလ်ာ့ထားၿပီး - ကိုယ့္ဇာတ္ကိုယ္နာလွၿပီလို႔ ထင္ခဲ့တဲ့ က်မရဲ႔မိုက္မဲမႈေတြကို က်မ ေနာင္တရလို႔ မဆံုးေတာ့ပါ။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆရာႀကီးမ်ား စိတ္ဝိဥာဏ္ထဲ ပူးဝင္ခိုေအာင္းဖို႔ ၾကိဳးစားရင္း က်မရဲ႔ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ျပန္လည္ ဦးေမာ့လာခဲ့ရတာမို႔ ဆရာႀကီးမ်ားကို က်မဦးခိုက္ပါတယ္။ က်မကို တြန္းတြန္းတိုက္တိုက္ အားေပးႏိႈးေဆာ္ခဲ့တဲ့ ဆရာကိုေအာင္ေဝး၊ ဆရာမေမၿငိမ္း၊ ေမာင္ရစ္တို႔ကို ေက်းဇူး အထူးတင္ပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">က်မရဲ႔ အခန္းေထာင့္တေနရာကေန - <span style=""> </span>“ခိုင္မာေရ … ကိုယ္လုပ္ရမယ့္အလုပ္ကို တာဝန္ေက်ေက် လုပ္ …” လို႔ ဓာတ္ပံုထဲကေနတဆင့္ သတိေပးေနတဲ့ က်မတို႔ရဲ႔႔ခါင္းေဆာင္ႀကီး “ပဒိုမန္းရွာ”ကိုလည္း က်မ အၿမဲသတိရ ဦးၫြတ္ေနမွာပါ။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">က်မကို တခုေတာ့ နားလည္ခြင့္လြတ္ေပးၾကပါ။ အမိေျမကို လြမ္းလို႔က်တဲ့ က်မရဲ႔ မ်က္ရည္၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြကို ေက်ာခိုင္းစြန္႔ခြာခဲ့ရလို႔ က်ရတဲ့ က်မရဲ႔ မ်က္ရည္၊ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြ၊ ဒုကၡသည္ေတြ၊ တရားမဝင္အလုပ္သမားေတြ၊ နယ္စပ္လမ္းက ပန္းကေလးေတြကို လြမ္းလြန္းလို႔ က်ရတဲ့ က်မရဲ႔မ်က္ရည္ေတြကိုေတာ့ မတားၾကပါနဲ႔။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူတို႔အားလံုးကိုေတာ့ က်မရဲ႔ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္တိုင္ေအာင္ လြမ္းေနပါရေစ။<span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒီ မ်က္ရည္ေတြ၊<span style=""> </span>အလြမ္းေတြက က်မကို ခြန္္အားေတြ ျဖစ္ေစမွာပါ။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ယံုၾကည္ပါ၊ ရွိခိုးဦးခိုက္ပါရဲ႔ … အလြမ္းရိုက္လို႔ ေရးတဲ့ စာပါ။ <span style=""> </span>။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><i style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >(ရုပ္ပုံ - ခင္၀မ္းပန္းခ်ီကား၊ ကရင္ဒုံးယိမ္း၊ http://phonyo.blogspot.com/ က ရပါတယ္)</span></i></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><i style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >Ref : - http://moemaka.com/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=3996&amp;Itemid=92 - MoeMaKa News &amp; Media<br /></span></i></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-1350067449925163693?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1862578580691709050.post-77420843562669394212009-05-05T16:59:00.001-07:002009-05-06T12:51:01.779-07:00<div style="text-align: justify;">Khaing Mar Kyaw Zaw (Burma), poet, journalist, and teacher, is an ethnic Karen, one of Burma's largest minority populations.<br /><br />The Karen have been in opposition to the Burmese government from almost from the first day that Burma won independence from Great Britain. Khaing Mar's father was a member of the Karen National Union (KNU), the Karen resistance organization.<br /><br />When Khaing Mar was eleven months old, she went to live with an aunt and did not see her mother, brothers and sisters for the next twenty years, by which time her father had been killed. In 1992, Khaing Mar joined with the Karen opposition movement.<br /><br />First she taught school and joined the KNU general secretary's office. Now she works for the Karen Women's Organization and is the Burmese language editor for the Karen Information Center, writing news and feature articles.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1862578580691709050-7742084356266939421?l=khaingmar.blogspot.com' alt='' /></div>Phan Mee Ain - Literature Loversnoreply@blogger.com1